In article <cnqu6m$4sl$14@inews.gazeta.pl>, Robert Tomasik wrote:
> Użytkownik "Marcin Debowski" <a...@I...notrix.net> napisał w
> wiadomości news:8q2qnc.vo4.ln@ziutka.router...
> Przyznam, ze nie do końca sie z Tobą zgadzam. Co innego reklama, która mówi,
> że w butach firmy X będziesz mógł chodzić po kwasach i olejach. No tego w
> sklepie sprawdzić w zasadzie nie sposób. Bierzesz z przekonaniem, że tak
[..]
> Ale w wypadku gwarancji otrzymujesz do ręki dokument, w którym czarno na
> białym jest napisane, że gwarancja jest na rok, a nie dwa lata. No tu trudno
> mówić o wprowadzaniu w błąd moim zdaniem, bowiem nabywca może z łatwością
> sam się przekonać o terminie gwarancji.

A dlaczego ja nie mogę zaufać producentowi który w swojej reklamie mówi to
a to, w tym o gwarancji? Uważasz, że jeśli w takiej sytuacji nie
przeczytam gwarancji w momencie zakupu towaru to wykazałem się nienalyżyta
starannością? A jeśli ów producent będzie twierdził (ponownie reklama), że
ich produkt posiada jakąś cechę (niech będzie techniczna, nie prawna) a
potem w instrukcji na 10-tej stronie będzie stało, że nie posiada to co z
tym fantem zrobić jeśli uważasz że nie podpada pod art.4 u.3 (miałem w
końcu mozliwość zapoznania się z instrukcją)?

> Po za tym takie indywidualne unormowanie należało by traktować jako lex
> specialis dla ogólnej oferty zawartej w reklamie.

ZCP to ww. art.4 u.3 znalazł się w omawianej ustawie dokładnie po to, aby
chronić konsumentów przed nadużyciami związanymi z podawaniem
nieprawdziwych informacji m.in. w reklamie. Pod to podchodzą też
zapewnienia sprzedawcy, które same w sobie ofertą pewnie także nie są. I
tu uważam, że mam prawo przyjąć że sprzedawca jest kompetentny a nie
studiować instrukcję obsługi w sklepie. Oczywiscie w przypadku słów
sprzedawcy pozostaje kwestia dowodowa.

--
Marcin