"Liwiusz" <l...@b...tego.poczta.onet.pl> napisał

> Częsta zmiana adresów, czy nawet ukrywanie się przed wierzycielami, nie
> jest karalne.

Ale niewywiązanie się ze zobowiązań jak najbardziej.
Gdyby tylko o to chodziło, to poprzestałbym na windykacji. Niech się sami
nim zajmą. Okazało się jednak, że jego firma "zameldowana" jest w GUS pod
adresem prywatnym (dowiedziałem się, że wynajmował tam kiedyś mieszkanie i
oszukał jego właściciela nie płacąc czynszu), pod którym mieszka teraz ktoś
zupełnie inny (sprawdzałem w GUS), a telefony odzywają się jedynie pocztą
głosową. W tej sytuacji windykator też sobie raczej nie poradzi i odpuści
sprawę.

> Oszustwo musi zaistnieć w momencie zawierania transakcji, czyli np.
> dłużnik musiałby podać nieprawdziwe dane,

Jakiego typu to dane?
REGON i NIP należą w istocie do niego, ale co z tego?
Po tych danych nie jesteśmy w stanie go namierzyć.
Adres podany w GUS jest nieaktualny.

> należałoby udowodnić, że w momencie brania już nie miał zamiaru oddać.

Jak to udowodnić? :) Gdybyśmy to wiedzieli z góry, to nikt by nawet z nim
nie gadał.
Dopiero teraz, gdy po raz n-ty zaczął tłumaczyć się, że - a to miał
wypadek, a to mu ciocia umarła, a to samochód mu nie działa i inne bzdety,
przestaliśmy mu wierzyć. A "węsząc" trochę mniej oficjalnymi drogami,
dowiedzieliśmy się o nim różnych ciekawych rzeczy. Wiemy m.in., że kiedyś
był notowany właśnie za oszustwa.

> Generalnie odradzam tego typu sprawy, prokuratorzy zrobią wszystko, aby
> się nie narobić i zwalić strony do sprawy cywilnej.

A co doradzasz w zamian? Nie chcę odpuścić, bo nawet nie o kwotę chodzi
(choć poszła w tysiące), tylko o sam fakt, że facet być może ponaciągał
inne firmy i nadal to będzie robił, gdy każdy machnie ręką.

> Wszystko szło po najmniejszej linii oporu - nie wszcząć, umorzyć, niech
> się strony same dogadują.

Troche chore. Jak miałyby się dogadać, jeśli właśnie nie ma takiej
możliwości?

Pozdrawiam
K.