Arapaho wrote:

>> Nie wiem czy to jest łamanie tajemnicy czy nie z >punktu widzenia prawa,
>
> Nie jest....
>
>>ale
>> jest to łamanie tej tajemnicy z punktu widzenia zdrowego rozsądku. Po
>> prostu nierzetelność banku.
>
> No powiedzmy, że cos w tym jest....
>
>> To tak samo jakby klient nie wyraził zgody na przysyłanie wyciągów (bo
>> np. nie chce żeby wspólokator wiedział w jakim banku ma konto/a), a bank
>> jednak
>> mu te wyciągi wysyłał.
>
> Ok. Mogę zrozumieć taki tok myślenia klienta, który niechce wyciągów z w/w
> powodu. Ale sam fakt otrzymania korespondencji z banku, nie świadczy o
> tym, że klient ma tam konto.

Ale jest wysoce prawdopodobne. Bo wszelka makulatura reklamowa zazwyczaj
przychodzi drukami bezadresowymi. Jeżeli zaś bank przysyła list pod
konkretny adres, to oznacza to że klient udzielił bankowi zgodę na
przetwarzanie jego danych osobowych. Najczęściej takiej zgody udziela sie
przy korzystaniu z usług banku.

I o ile zazwyczaj klient chce żeby mu wyciągi przychodziły na skrzynkę, to
nietrudno sobie wyobrazić sytuację kiedy ktoś nie chce żeby jego
współlokator/małżonek/teściowa/ktoś inny wiedział w z jakimi bankami ma do
czynienia, i wtedy kieruje te listy na inny adres lub wręcz zastrzega w
banku żeby mu nie wysyłali korespondencji do domu, tylko np. będzie je
sobie odbierał w oddziale.

> Może przecież to być np. jakiś biuletyn
> informacyjny. Co wtedy, gdy faktycznie otrzyma korespondencję z innego
> banku? Pozwie, go, ze współlokator będzie teraz myślał, że on ma tam
> konto? Naturalnie, nie. Bo wtedy klientowi nawet taka myśl przez głowę nie
> przejdzie....

No nie wiem. Swojego czasu jakieś małżeństwo pozwało (i wygrało) jakiś bank
za przysłanie mu życzeń świątecznych. I słusznie.

p. m.