Artur M. Piwko wrote:

> In the darkest hour on Sat, 30 Sep 2006 10:18:19 +0200,
> jureq <j...@X...to.z.adresu.Xop.pl> screamed:
>>> masz rację bo każdy szyfr jest do złamania ,dosłownie każdy
>>
>> Jako teoretyk odpowiem, że jesteś w olbrzymim błędzie. Przykład
>> szyfru niemożliwego do złamania jest zresztą bardzo prosty: zwykła
>> funkcja XOR z losowo wygenerowanym jednorazowym kluczem o długości co
>> najmniej równej długości szyfrowanego tekstu.
>>
>
> I w którym miejscu się pojawia ta niemożność?
>

Pomyśl chwilę jak to działa.

Spróbuję ci to może wytłumaczyć w taki sposób:
Masz dwa teksty różne A i B oraz jedną wiadomość zaszyfrowaną C. Możesz
wówczas bardzo prosto podać takie klucze D i E, że
C będzie wiadomością A zaszyfrowaną kluczem D,
C będzie wiadomością B zaszyfrowaną kluczem E.
I dlatego ktoś kto ma tylko C a nie ma klucza nie może w żaden sposób
stwierdzić czy C to zaszyfrowany tekst A czy B a może jeden z 2 do
potęgi N innych tekstów. Może to tak naprawdę być dowolny tekst nie
dłuższy od C. I nikt bez klucza tego nie będzie wiedział.