Marcin Debowski wrote:

> Dnia 02.10.2006 jureq <j...@X...to.z.adresu.Xop.pl> napisał/a:
>> Artur M. Piwko wrote:
>>> In the darkest hour on Sat, 30 Sep 2006 10:18:19 +0200,
>>> jureq <j...@X...to.z.adresu.Xop.pl> screamed:
>>>>> masz rację bo każdy szyfr jest do złamania ,dosłownie każdy
>>>> Jako teoretyk odpowiem, że jesteś w olbrzymim błędzie. Przykład
>>>> szyfru niemożliwego do złamania jest zresztą bardzo prosty: zwykła
>>>> funkcja XOR z losowo wygenerowanym jednorazowym kluczem o długości co
>>>> najmniej równej długości szyfrowanego tekstu.
>>> I w którym miejscu się pojawia ta niemożność?
>> Pomyśl chwilę jak to działa.
>
> Pomyśl, że znakomita większoć osób utożsamia "złamać" z "rozszyfrować lub
> zgadnąć". Większoć popularnych algorytmów łamania haseł to zwykłe
> zgadywanie. Twój prosty szyfr nie jest odporny na zgadywanie, prawda? :)
>
Przez swoją nieodporność jest znakomicie odporny. Bo zgadując, czyli
próbując wszystkie klucze po kolei, i odsiewając te rezultaty które nie
mają sensu, dostaniesz zarówno właściwy tekst, jak i przepis na torcik
babci, informację o notowaniach giełdowych z dnia następnego, zarówno te
prawdziwe jak i urojone i wogóle będzie to coś w rodzaju "jak to Trurl i
Klapaucjusz demona drugiego rodzaju zbudowali".

p. m.