Roman G. wrote:
>
> Z punktu widzenia rodzica wolę, aby złe zachowania mojego dziecka zostały
> ukrócone zawczasu, aby zawczasu zostały wzmocnione negatywnie, np.
> koniecznością wykonania uciążliwej, męczącej pracy, zanim przerodzą się w
> zachowania patologiczne, zanim potrzebny będzie kurator i ośrodek wychowawczy.
>
to z punktu widzenia rodzica, po poinformaowaniu cię przez szkołę, że
dziecko było na wagarach zastosuj takie środki wychowawcze.


>
>>A tych, którzy kilka czy nawet kilkanaście dni w ciągu trwającego sto
>>kilkadziesiąt dni semestru byli na wagarach, należy olać.
>
albo zainteresować kogo trzeba co robią rodzice w tej sprawie

>
> Na pewno nie wybrałbym dla dziecka szkoły, która stosuje taką filozofię.
> Dziecka nie można "olewać". Przeciwnie, trzeba zwracać na nie baczną uwagę,
> za dobre nagradzać, za złe karać.

karać w dozwolonych granicach. Kary, które można zastosować w stosunku
do ucznia są ściśle określone, od nagany do relegowania ze szkoły.
Sprzątania szkoły w nich nie ma.


>
> Gdybym dowiedział się, że moje dziecko z premedytacją bywało na wagarach, a
> na konieczność wykonania za karę pracy na rzecz szkoły bredzić by coś zaczęło
> o zniechęcaniu do szkoły, ciemiężeniu, poniżaniu itp., przemówiłbym mu do
> rozumu "z drugiej strony".

tobie wolno, dyrektorowi nie.


> I skończyłoby się bredzenie, a zadaną robotę wykonałoby w try miga. Jeszcze
> panu dyrektorowi kwiatki bym kazał kupić (z kieszonkowego oczywiście) i
> podziękować za trud wychowania.

jako rodzić możesz więcej niż dyrektor szkoły.


mówisz o dwóch różnych rzeczach, o tym co wolno dyrektorowi w stosunku
do ucznia i co wolno rodzicowi w stosunku do dziecka..
Chociaż w tym drugim przypadku też nie jest tak łatwo.