On Thu, 11 Sep 2014, Ajgul wrote:

> Słyszałem ostatnio jakąś rzecznik czegoś, która uzasadniała w sposób
> pokrętnie idiotyczny, że kupujący powinien mieć odliczone pieniądze
> i sprzedawca nie musi wydawać reszty,

To punkt pierwszy.

> może odmówić sprzedaży,

Punkt drugi.
Zaznaczmy wyraźnie - czy taki sprzedawca deklaruje, że KAŻDEMU kto
nie ma reszty będzie odmawiał sprzedaży, bez względu na to, czy
jest Murzynem, czy białym bez krawata i w trampkach?

> co jest zaprzeczeniem zdrowego rozsądku,

Ależ jest oczywiście rozsądne - jak przyjmie "nadmiar", to
kupującemy przysługuje roszczenie o zwrot "nienależnego
świadczenia", po którym sprzedawca ma do wyboru jednak
szukać tych drobnych (czego nie chce) albo żądanie odstąpienia
od umowy (zakładając, że je zastrzegł), niestety z już
"używanym" towarem.
Wymóg "dokładnej zapłaty" jest więc rozsądny.

> oraz tego, że pieniądze są prawnym środkiem płatniczym.

Dlatego punkt drugi.

> Skoro mam wystarczającą kwotę i jest dany towar, to sprzedawca
> odmawiając mi wydania rzeczy z jakiegokolwiek powodu, pośrednio zaprzecza, że
> pieniądze są prawnym środkiem!

Nie, nie zaprzecza - zaprzecza dopiero wtedy, kiedy ZŁOżYSZ OŚWIADCZENIE
że nie chcesz reszty. Znaczy podarujesz albo jakoś tak :>
W przeciwnym razie przyjęcie "nadmiarowej" kwoty jest równoznaczne
z przyjęciem własnego długu (zobowiązania), a chyba nie chcesz
powiedzieć, że istnieje konstytucyjny obowiązek przyjmowania na
siebie długów innych niż podatki :>
Odwróć układ - to Ty masz stać się dłużnikiem. Jesteś chętny?
(nic to, że "kwotę otrzymasz").

> No, ale w socjalizmie tak było, że sprzedawcy robili łaskę, więc może
> w mentalności tak zostało?

Patrz wyżej :)
Sprzedawca składa jakąś tam ofertę - dlaczego "odliczona kwota" nie może
być warunkiem tej oferty?

Oddziel od siebie domniemanie "zachowania rynkowego" od litery prawa.

Dlaczego *ja*, przyjmując od Ciebie "nadmiar środków", mam się godzić
na stanie się Twoim dłużnikiem?
Nie chcę, do widzenia.

pzdr, Gotfryd