W wiadomości news:h0ijor$316$1@nemesis.news.neostrada.pl Piotr
<p...@w...pl> pisze:

> Nurtuje mnie jedna sprawa. Jak odnosi się prawo w RP w sytuacji, gdy
> dziecko posiada jedno z rodziców wierzące, a drugie niewierzące?
> Kto rozstrzyga spór, gdy rodzic niewierzący chce uchronić dziecko przed
> indoktrynacją religijną, a drugie z rodziców obstaje przy swoim i zmusza
> do praktyk religijnych. Art.48 i 53 Konstytucji czytałem, nic z nich nie
> wynika, a niestety, sytuacja wygląda na niekorzyść rodzica niewierzącego i
> wpływ religii, a raczej indoktrynacji, powoduje złe nastawienie dziecka do
> rodzica niewierzącego.
> Jakie stanowisko zajmują polskie sądy w tej sprawie ?
Sytuację, o której piszesz znam doskonale na podstawie bardzo bliskiego,
wręcz bezpośredniego, kilkuletniego oglądu. Wprawdzie nie wymieniasz o jaką
religię i indoktrynację chodzi, ale z dotychczasowego przebiegu dyskusji
wnioskuję, że moje podejrzenia były słuszne. ;)
Otóż krótko mówiąc - formalnie nic nie zrobisz. Żadne prawo stanowione nie
jest w stanie skutecznie spacyfikować pełzającego prawa zwyczajowego,
szeptanego ostracyzmu, głęboko zakorzenionym gusłom, obsesjom czy zabobonom.
A nasze prawo wcale ich pacyfikować nie chce, ono je (te konkretne, jedynie
słuszne) wspiera.
Nic też zasadniczo nie różni "wierzącego" od "niewierzącego", mechanizm ten
sam, tylko punkt odniesienia różny.
Tak więc zapiszą ci dziecko do kk, dokonają swoich rytuałów, potem będziesz
miał wojnę o zapisanie na indoktrynację, pierwsze spożycie rytualnego
wypieku itd.
Przeciwstawiać się możesz doraźnie, ale najlepiej i długofalowo chyba tylko
wychowując potomka od początku w sposób zmierzający ku szacunkowi dla
ludzkiego umysłu, rozsądku, racjonalności myślenia. Wskazując mu jak
postrzegać dorobek ludzkiej myśli i nauki.
Zadanie trudne, bo nie dość że będziesz sam, to jeszcze z mniejszym
doświadczeniem (tamci mają 2k lat "tradycji").
Powiedzmy sobie jasno - masz przerąbane.

--
Jotte