W dniu 01.02.2025 o 08:31, Jacek pisze:

>> Temet moze nie na tę grupę, ale w sprawie mózgu, który jeszcze
>> funkcjonuje, kłamią ze nastąpiła śmierc mózgu, żeby szybko narządy
>> pobrać. Taką osobę można jeszcze uratować.
>> https://wpolityce.pl/spoleczenstwo/516428-prof-talar
-smierc-mozgu-nie-
>> istnieje
> Nie bij piany jak się nie znasz:
> 1. Cokolwiek napiszą na wpolityce.pl to kłamstwo, tania sensacja albo
> skutek nieuctwa.
> 2. Ten Talar to 80-letni dziadek, 6 lipca 2023 został ukarany przez
> Naczelny Sąd Lekarski za pisanie głupot, co wskazuje że już mu kiepeła
> nie działa (choć dawniej miał swoje zasługi)
> 3. Śmierć mózgu to coś zupełnie innego niż stan śpiączki i nawet ja bym
> jedno od drugiego odróżnił jakbym miał aparat do EEG.
>
Błędów medycznych wykluczyć się jednak nie da. Nie są to zbyt częste
przypadki, ale tu i ówdzie pojawiają się wiarygodne informacje, że
uznany za zmarłego nagle ożył. Publikacje prof. Talara są o tyle
szkodliwe, że prawdopodobieństwo pomyłki jest znikome, a spora szansa,
że rodzina nie mogąca sobie poradzić z traumą spowodowaną śmiercią
będzie wywlekać takie podejrzenie i domagać się utrzymywania przy życiu.

Zobacz na przewodnią linię tego artykułu. Na środku, wytłuszczone:
"Lekarze nie są zainteresowani w poznaniu badań prof. Talara". Ja się na
medycynie znam pobieżnie. Czemu lekarze nie chcą poznać wyników badań
profesora? Być może dlatego, że są dla nich po prostu niewiarygodne i
szkoda im na to czasu. Wolą inne wyniki.

No i nie mogąc znaleźć posłuchu wśród kolegów pan profesor postanowił
zainteresować swoimi poglądami dziennikarzy. Teza, że jak będziemy
wystarczająco długo trzymać człowieka w śpiączce, to się obudzi jest
jest bardzo "chwytliwa". Współczesna medycyna posiada zdolność do
utrzymywania oddechu i krążenia krwi niemal u każdego. No chyba, że to
ofiara wybuchu, czy jakiegoś wypadku, gdzie rozczłonkowano ciało na
kawałki. Ale przeważająca większość ludzi umiera w mniej "dramatycznych"
okolicznościach. Jak długo byśmy tego życia nie podtrzymywali, to
porażka zawsze rodzi pytanie, czy jeden dzień dłużej nie przyniósł by
sukcesu.
--
(~) Robert Tomasik