W dniu 2017-10-10 o 10:12, Wojtek pisze:
> W dniu 2017-10-10 o 09:55, Liwiusz pisze:
>
>>
>> Braku należytej staranności nie zniwelujesz zapisem w umowie.
>>
>>> powinien sprawdzić? Jakie zapisy w umowie powinny być?
>>
>
> Miałem na myśli, czy sprzedający powinien oświadczyć w umowie, że nie
> jest dłużnikiem. Żeby potem nie było, ze kupujący nie zapytał się o
> zadłużenie sprzedającego (a przecież mógł) - czyli nie dopełnił
> należytej staranności.


Czy uważasz, że kupując od permanentnego dłużnika, którego podejrzewasz
o długi, twoja staranność może się opierać wyłącznie na tym, że
poprosisz dłużnika o oświadczenie, że długów nie ma?\


> Z drugiej strony, jeśli sprzedający jest dłużnikiem - to już nie można
> od niego kupować mieszkania (bo skarga pauliańska)? Przecież sprzedający
> może sprzedawać mieszkanie właśnie z powodu długów, które chce
> uregulować pieniędzmi z tej transakcji.

Już na ten temat pisałem kilka razy.

>> Na przykład jeśli kupujący obawia się, że sprzedawca ma długi, i
>> obawia się związanych z tym konsekwencji, to może poprosić sprzedawcę
>> o przedstawienie odpowiednich raportów z ZUS, US o niezaleganiu,
>> opinii bankowej, wyciągu z bilansów, jeśli to firma itp. itd.
>>
>
> A jak zalega, to co wtedy? Rozumiem że cena rynkowa rozwiązuje problem.
> Tym niemniej zawsze jest możliwość sprzedaży lekko poniżej ceny (bo
> sprzedający potrzebuje pieniędzy np. na długi). Nikt się nie przyczepi
> do kupującego?

Cena rynkowa jest wypadkową średnich cen realnych z rynku, więc z
definicji istnieją rynkowe transakcje poniżej ceny średniej rynkowej,
tak samo jak istnieją transakcje powyżej średniej ceny rynkowej. Już
pomijając fakt, że w przypadku nieruchomości każda z nich jest wyceniana
indywidualnie. Problem będzie jeśli to odbiegnięcie in minus z ceny
będzie znaczne, albo jeśli będzie to darowizna.

Jeśli długi sprzedawcy są wiadome, a kupujący chce się czuć pewniej,
może ustalić ze sprzedającym, że zapłata ceny nastąpi na rzecz
wierzycieli sprzedającego.


--
Liwiusz