In article <041601c2c7a9$d7aced30$a740200a@zm>, Marcin Surowiec wrote:
>: Eeee, chyba się zgubiłem :) Cytowany przez Ciebie:
>: Art. 157. § 1. Własność nieruchomości nie może być przeniesiona pod
>: warunkiem ani z zastrzeżeniem terminu.
> 4) jeżeli zaklaskasz uszami, to ja zobowiązuję się, że przeniosę na Ciebie
> własność.
> zauważ, że w 4) po Twoim zaklaskaniu nie stajesz się właścicielem, ale ja
> jestem zobowiązany Ciebie nim uczynić - i to jest to co wolno z
> nieruchomościami.

No juz lekko jakby pokonałem zaćmienie. To teraz powiedz mi jeszcze na
czym polega istota ważności czy też ważkości tego zapisu w stosunku do
tego zakazanego. Logiczną róznicę rozumiem, zastanawiam się teraz nad
intecjami ustawodawcy. Czy chodzi wyłącznie o zwerbalizowanie i klarowne
stwierdzenie że jest to zobowiązanie, bo przecież warunkowe przeniesienie
własności ma też siłą rzeczy chcarakter zobowiązania? Czy tez chodzi o to
ze w przypadku nieruchomości takie (jak tu) umawiające się strony nie są w
prawie do przeniesienia własności (ale wynika to nie z Art 157, a np. z
tego że musi to zrobić notariusz)?

--
Marcin