Przede wszystkim uważnie przeczytać uzasadnienie i zastanowić się dlaczego
postępowanie umorzono i czy na pewno prokurator nie miał racji podejmując
taką decyzję. Najlepiej odespać się z problemem, bo często pokrzywdzony
działa impulsywnie, a jak się później zastanowi, to sam dochodzi do
wniosku, ze nie miał racji.

Jeśli nadal będziesz uważał, że prokurator nie miał racji, to napisać
mądre zażalenie. Bez osobistych wycieczek na zasadzie, że "prokurator jest
mądry inaczej" i na pewno przyjął jakąś korzyść majątkową, a wskazujące
merytoryczne przesłanki świadczące o błędzie w decyzji. Nie ma ludzi
nieomylnych, ale inwektywa rzadko bywa trafnym argumentem.

Nie piszesz nawet, z jakiego powodu umorzono, więc nie wiem, co Ci
poradzić i jak nakierować. No bo inaczej pisze się odwołanie, gdy umorzono
z powodu niewykrycia sprawcy, a inaczej, gdy z braku ustawowych znamion
czynu zabronionego.

Nie mam przed oczyma teraz druku tego postanowienia, ale przeczytaj
dokładnie to pouczenie, bo błądzisz. Tam jest napisane, że ten akt
oskarżenia prywatnie, to składasz dopiero, jak już wyczerpiesz tę drogę
odwoławczą. A więc i prokurator nadrzędny nie przychyli się do Twojego
wniosku, ani sąd do którego wówczas on tę odmowę przesyła z urzędu nie
nakaże wszczęcia postępowania. Dopiero od tych wszystkich odmownych
decyzji biegnie dla Ciebie bodaj miesięczny termin do osobistego złożenia
aktu oskarżenia który faktycznie musi sporządzić adwokat.