Użytkownik "kam" <X#k...@w...pl#X> napisał w wiadomości
news:cq79or$1kh$1@news.onet.pl...
> Wirtualna wrote:
> > argumentacja 385(3) jest spalona już na starcie - przepis ten nie
zawiera
> > katalogu niedozwolonych "praktych" lecz klauzul umownych, nie
uzgodnionych
> > indywidualnie, tworzących "uprawnienie" - ergo, jest niewłaściwy już na
> > starcie.
>
> niekoniecznie, akurat ta część argumentacji ma MZ mocniejsze podstawy
> niż twierdzenie że chodzi o zakaz przelewu

moim zdaniem jest bledne gdyz poniewaz (tudziez badz)
1. Przepis 385(1) i 385(3) dotyczy postanowień umownych, kształtujących
uprawnienia i obowiązki strony
2. zmiana wierzyciela nie wymaga zgody dłużnika, zmiana dłużnika wymaga
zgody wierzyciela.
przy "cesji" (przekazaniu praw i obowiązków umownych) mamy do czynienia z
obydwoma zdarzeniami z pkt.2, gdyż istotą umowy wzajemnej jest to, że strony
są względem siebie zarówno wierzycielami jak i dłużnikami. Przepis 385(3)
ust.5 zabrania konstrukcji postanowienia umownego (stosownie do 385(1)), w
którym de facto konsument wyraża zgodę na zmianę dłużnika (określoną w 519kc
i nast) jakim jest kontrahent już na etapie zawierania umowy.

np.
X GSM, postanawia przekazać najmniej dochodowych klientów Y GSM, a klientowi
zmienia się wierzyciel (tu ok, gdyż wynika do z ustawy) oraz dłużnik (umowa
jest wzajemna), a zgodę na zmianę dłużnika wyraził w umowie - tu będzie miał
zastosowanie 385(3) ust.5, gdyż nie może być tak, że konsument nie wie, z
kim może jutro być związany umową (a może z jakims upadajacym
przedsiebiorca??)

natomiast jeśli X GSM przeniesie jedynie prawa (naleznosci), to mamy do
czynienia jedynie ze zmiana wierzyciela - i tu wszystko jest ok, gdyz sensem
przepisu 385(3) ust.5 jest wylaczenie mozliwosci wyrazenia przez konsumenta
zgody na zmiane osoby dluznika juz w procesie zawierania umowy (z rygorem
385(1))

p.
W,