W dniu 13-01-18 o 13:31, Marcin Debowski pisze:
> On 2018-01-13, Robert Tomasik <r...@g...pl> wrote:
>> Natomiast uważam, że problemy rodzi budowa naszego przepisu o oszustwie.
>> Zamiast karać za oszustwo, to karzemy za zadysponowanie mieniem. To
>> implikuje tego typu problemy, jak konieczność ustalenia wartości owego
>> mienia. Przeważnie bywa to proste. Jak kupisz na ALLEGRO wiatraczek za
>> 42 zł, to wiadomo, że straty są 42 zł.
>
> Tylko w wypadku gdy oszust nic nie wysłał, a co jeśli wysłał np.
> podróbkę oryginalnego towaru?

Bywały takie problemy, ale trochę inaczej na to prokurator i sąd patrzą,
jak facet dostaje inne buty, bo sypie się zarzut za całą wartość. No ale
samochód jest oryginalny- tylko więcej kilometrów przejechał.

>
> Bo jest to bez sensu. Karalne powinno być oszustwo bez konieczności
> podania wartości, no chyba, że oczywiste by było, że nie jest to istotna
> szkoda materialna.

Też tak uważam. Niestety nie ja ten przepis redagowałem. Mamy taką
konstrukcje co najmniej od 1967 roku.

> A na jakiej zasadzie działa w praktyce karalność w przypadku zniszczenia
> mienia z art.288kk?
>
Dość drażliwy temat. Ostatnio starłem się z kolegą, który zrobił
następujące rozumowanie. Sprawcy wleźli na dach i zdarli z niego papę.
Papę tę schowali sobie kawałek dalej w zagajniku, ale pies policyjny ją
znalazł. Kolega zamiast iść w kierunku uszkodzenia dachy (straty na
poziomie 4.000 zł poszedł w kierunku kradzieży tej papy, a że
powierzchniowo było to niewiele (metr kwadratowy w rolce coś koło 3 zł
kosztuje), to mu wyszło wykroczenie. Argumentował, ze nie było pomysłu
na sprawcę. Jeszcze 100% odzysku strat mu wyszło, tylko nie wiem, czy tę
papę da sieponownie na dach położyć.