kuba pisze:

> "(...) Regułą jest więc, że doręczenie do mieszkania adresata listu,
> zawierającego oświadczenie woli będzie wypełniało przesłanki z art. 61.

Zdaje się, że R. Tomasik przedstawiał kiedyś orzeczenie, zgodnie z
którym uznanie listu za doręczony w dniu awizowania, a nie w dniu
odebrania na poczcie, jest "zbytnim rygoryzmem". Nawet list zwracany
przez pocztę uznawany jest za doręczony ostatniego dnia awizowania.

> (...) Konsekwencje faktycznej niemożliwości porozumienia się z osobą w
> miejscach, w których kontakt ten według wszelkiego prawdopodobieństwa
> powinien być możliwy, obciążają negatywnymi skutkami tę osobę. Powinna

Na szczęście zasada ta nie ma zastosowania np. przy doręczaniu nakazu
zapłaty - odbierasz go spokojnie po 14 dniach, a terminu na zarzuty już
nie masz ;)

> ona bowiem zadbać o zapewnienie możliwości porozumiewania się z nią w
> inny sposób, np. za pośrednictwem wskazanych przez siebie osób". (Safjan )

Taaaak, ma siedzieć i czekać. A jak wychodzi do sklepu, to ustanawiać
pełnomocnika, bo może ktoś zadzwoni z odpowiedzą...



> To, że nie mógł bo pracował nie jest prawnie relewantne w świetle
> powyższego i nie tylko. Nie można tej niemocy nadawać znaczenia
> całkowicie subiektywnego i trzeba zatroszczyć się o utrzymanie pewności
> obrotu.

Orzeczenie z Zamościa niczym nie uchybia pewności obrotu.

>
> Pewnym problemem, który dostrzegam, są opóźnienia w działaniu poczty.
> Całkowitym bezsensem byłoby obciążanie sprzedawcy negatywnymi
> konsekwencjami wynikającymi z tego rodzaju przyczyn. Myślę jednak, że
> gdyby się przyłożyć można by, znaleźć interpretację, choćby
> słusznościową i praeter legem, która wyeliminowałaby ten problem. I tak
> uważam, że byłaby mniej kontrowersyjna niż teoria SO w Zamościu.
>
> Inną kwestią jest, że sprzedawca, jako profesjonalista, powinien zadbać
> o swoje interesy. Reklamowałem coś w zeszłym tygodniu i sprzedawca
> poprosił mnie o numer komórki. Uważam, że zadziałał bardzo racjonalnie,
> by w razie czego móc się zabezpieczyć przez negatywnymi skutkami upływu
> terminu. Nie muszę dodawać, że coraz więcej ludzi korzysta z internetu i
> poczty elektronicznej :)

Strony zwykle umawiają się w jaki sposób ma być udzielona odpowiedź.
Jednakże w przypadku braku takiej odpowiedzi jedyną prawidłową drogą
IMHO jest poczta polska lub osobiste doręczenie przez sprzedawcę.


> Jednak mimo wszystko najmocniejszym argumentem wydaje się to, że
> ustawodawca nie przyjął wprost do tej instytucji teorii wysłania,
> podczas gdy robi to w wielu innych przypadkach, nawet w tej samej
> ustawie zdaje się, w odniesieniu do oświadczeń konsumenta.

To jest raczej dowód, że ustawa jest zła w tym zakresie.

--
Liwiusz