Disclaimer: polemizując z Tobą ani myślę stawać choć jedną nogą po tej
stronie, co AL.

W dniu 2013-05-07 11:43, Wojciech Bancer pisze:
> On 2013-05-06, Andrzej Lawa<a...@l...SPAM_PRECZ.com> wrote:
>
> [...]
>
>> Nieładnie to pozwalać sobie na dziecko z np. 90% prawdopodobieństwem
>> nieuleczalnej choroby.
>>
>> Jak dla mnie to połączenie egoizmu, bezmyślności i skrytego sadyzmu.
>
> A to ciekawe co piszesz. Wg Twojej reguły pewnie bym się nie urodził,
> a tak radzę sobie lepiej (zawodowo, finansowo, rodzinnie) od większości
> społeczeństwa. I doszedłem do tego sam.

Tobie się udało dzięki wielu innym, niewymienionym tutaj Twoim
przymiotom. Także dzięki ciężkiej pracy, cięższej, niż u przeciętnego.
Nie rób proszę reguły z przypadku ze skrajów krzywej Gaussa.
Może się też zdarzyć, że wada genetyczna, która normalnie się przenosi -
nie przeniesie się na dziecko. Zdarza się. Ale nie róbmy z tego reguły!
Nie twórzmy na tej podstawie wytycznych!

Regułą powinno być, że para świadoma posiadania przenaszalnej wady
genetycznej nie powinna decydować się na biologicznie własne dziecko.

Nawet jeśli rodzice w pełni świadomie decydują się na dziecko z
obciążeniem genetycznym utrudniającym życie i funkcjonowanie i świadomie
chcą podjąć ten ponadnormalny wysiłek, (a kto im daje prawo decydowania
w imieniu dziecka?) to powinni również uwzględnić fakt, że może im
(obojgu) zdarzyć się śmiertelny wypadek i muszą mieć gotową odpowiedź na
pytanie "I co wtedy?".

Ale to wymaga myślenia, a ta umiejętność staje się demodes.

>
> Hint: nie wszystkie choroby "nieuleczalne" uniemożliwiają normalne funkcjonowanie
> w społeczeństwie, a to jak sobie człowiek radzi jest wypadkową charakteru,
> szczęścia, umiejętności i ograniczeń indywidualnych - a nie tylko jednego z
> tych czynników.

Mowa jest o wadach utrudniających normalne funkcjonowanie. Taki skrót.




--

Dziękuję. Pozdrawiam. Ten Maruda.