On 2011-11-30, januszek <j...@p...irc.pl> wrote:

[...]

> Miesiaca? ;) Malo ktory, mlody w sensie mobilny, pracownik ma taki
> luksus ;)

Ja mam. W obecnym miejscu za rok najmu płacę mniej więcej 4% wartości
nieruchomości (mniej więcej, bo traci na wartości obecnie). Zarobki
miesięczne mam pięciocyfrowe, a dom (cały) wynajmuję za mniej więcej
20% moich zarobków. I o zakupie pomyślę, za kilka lat, w większości
"za gotówkę". A jak się noga mi powinie, to przez jakiś czas się
będę mógł utrzymać i spróbować odbić.

W tym samym punkcie 3 lata temu jakbym się zdecydował na kupno,
to pewnie spłacałbym mieszkanko maksymalnie drogie (szczyt górki cenowej
i chyzia "kupmy szybciej bo drożeje!"), dwupokojowe, dojazd do mojego
miejsca pracy zajmowałby mi 2 godziny dziennie (a nie 20 minut
spacerkiem), a oszczędności miałbym raczej mizerne.

Już nie mówiąc o tym, że bałbym się dużo bardziej samodzielnie
zaryzykować i zmienić pracę, czy wynegocjować lepsze warunki,
bo nie miałbym bufora "na życie".

I jak mi 'nie wyjdzie', to wrócę na chwilę w rodzinne strony,
bez większych długów i spróbuję znowu. Jak gościowi z kredytem
300->500k (po zmianach kursu walut) "nie wyjdzie", to mu zlicytują
mieszkanie, a do domu wróci z długami 190k.

Każdy ryzyko i sposób na życie jak widać kalkuluje inaczej.
Nie mówię, że życie z kredytem jest złe. Analizowałem ten punkt
i stwierdziłem na początku, że to "nie dla mnie". Może w przyszłym
roku jak ceny bardziej spadną się na to zdecyduję. Ale póki co
na wynajmie więcej zyskałem niż straciłem. A biorąc pod uwagę
spadek cen nieruchomości (przez ostatnie 2 lata), to nawet
mogę założyć, że jestem sporo do przodu.

> A mieszkanie wynajmuje nie dlatego ze tak jest lepiej tylko
> dlatego, ze kredytu nie dostanie bo nie ma zdolnosci :)

W Polsce. Ale mówiłem, że nasz rynek jest do kitu pod tym względem.
Jakby więcej profesjonalnych firm się zajmowało najmem, byłoby lepiej.

--
Wojciech Bańcer
p...@p...pl