Cześć! Posłuchajcie tej historii.
Przedwczoraj poszłam do fryzjera, miałam wtedy długie, lekko kręcone
włosy. Umówiłam się z jedną z praktykantek na pasemka i lekie,
nowoczesne pocieniowanie włosów z zachowaniem długości. Byłam
zadowolona. Dziewczyna po woli kończyła już fryzurę dokładnie taką jak
chciałam, a przynajmniej tak mi się do tej pory wydawało i wszystko na
to wskazywało. Nagle weszła właścicielka salonu, naburmuszona podeszła
bliżej i zaczęła pouczać dziewczynę, zupełnie nie zwracając na mnie
uwagi. Rozmowa kręciła się ponad moją głową za moimi plecami i nikt
nie pytał mnie o zdanie, kiedy nagle ni z tego ni z owego pani
właścicielka odebrała jej sprzęcicho (nożyczki, brzytwa do
cieniowania) i zaczęła coś "poprawiać", a na dodatek kiedy próbowałam
się rozejrzeć co się dzieje, byłam dyscyplinowana do trzymania głowy
nieruchomo ("bo ja obinam wedle kręgosłupa") tym samym tonem co
praktykantka. Pytałam: "To co tam z tymi moimi włosami" itp., ale pani
zajęta była instruowaniem dziewczyny i nie mogłam doczekać się żadnych
wyjaśnień. W pewnym momencie zorientowałam się, że pani właścicielka
jest pod wpływem alkoholu, a ja zostałam obcięta za krótko (ok. 20
cm!), krzywo, z grzywką na kręcone włosy (chociaż wyraźnie
powiedziałam NIE) i zupełnie inaczej niż chciałam, potraktowana
zostałam jak ćwiczebny manekin. Zestresowana rzuciłam pieniądze (158
PLN) i powstrzymując płacz poszłam do domu nie czekając nawet na
suszenie (zgaduję, że trzeba było chyba zadzwonić na policję żeby
przywieźli alkomat, ale jak człowiek zaszokowany i zdenerwowany to i
trudno myśleć logicznie). Kiedy zobaczyłam się w lusterku dostałam
jakiegoś rozstroju nerwowego, za każdym razem kiedy widzę swoje
odbicie np. w lustrze, albo ktoś powie, że "obcięłam" włosy - zaczynam
histeryzować na tym punkcie, jestem zrozpaczona i dosłownie wściekła,
nie mam ochoty nikomu pokazywać się na oczy i czuję się tragicznie. :
(((

Co teraz? Wczoraj poszłam tam z powrotem domagając się rachunku za
usługę i informacji o tym, gdzie mogę się skarżyć, pani przepraszała i
próbowała pocieszać, ale ja nie byłam się w stanie się dogadać, ja po
prostu nie chcę nic, ja chcę wyglądać jak przedtem i prawdę mówiąc nie
wiem czego mogę teraz od niej wymagać. Jedno wiem na pewno: moje
zapuszczane latami włosy poszły do śmieci, wyglądam okropnie,
nienawidzę na siebie patrzeć, ja zawsze miałam długie włosy, teraz
czapka przez następne 5 lat i chyba 100 razy się zastanowię zanim
znowu pójdę do fryzjera.

Co byście zrobili na moim i pani fryzjerki miejscu?
Jak się w ogóle załatwia takie sprawy?

Umówiłam się na dziś na spokoją rozmowę i potzebuję jakiejś porady.

Pozdr.