W świetle wielu postów, wskazujących iż w razie niewywiązywania się
drugiej strony umowy sprzedaży czy to z dostarczenia towaru, czy to
ze "zwrotu kasy", i wskazywania (tu) że "właściwe jest postępowanie
cywilne, policji nic do tego", dość ciekawie wygląda opis:

http://warszawa.gazeta.pl/warszawa/1,95190,8029878,D
o_sadu_za_33_zl___niebezpieczny_biznes_w_internecie.
html

Jeszcze mi ktoś proszę może wyjaśnić: po co było zatrzymanie?

Bo resztę tez rozumiem, formalne założenia (jakoby gość *mógł* "zamierzać
oszukać", przez to, że czas do zwrotu był mierzony w tygodniach).

Rzecz jasna ("standardowo"?) artykuł zupełnie pomija krytyczną
w (mojej) ocenie rzecz, czyli próbę ustalenia czy:
- w okresie tych "kilku tygodni" do zwrotu pieniędzy klient domagał
się gazu
- czy j.w. klient domagał się/jasno wyraził wolę niezwłocznego
"zwrotu kasy"

IMO, abstrahując od faktu że zwrot pieniędzy miał miejsce przed
reakcją "organów" (wersję iż oskarżony "mógł w rozumieniu prokuratora"
chcięć oszukać, a oddał bo mu się namolność klienta znudziła, jak
rzekłem - rozumiem, acz uważam za... no dobra, jakoś uważam ;>),
właśnie powyższe byłoby oczywistym kryterium podstawy zarzutu
- jeszcze tylko tego brakuje, żeby sprzedawca szukał towaru na
polecenie kupującego i za to został ukarany "bo przetrzymał
pieniądze" :>

Ale to inna sprawa, "rzetelność dziennikarska" (a może tylko potrzebne
ślady wyobraźni?) kwalifikują się chyba na inny wątek :)
Niemniej - jak widać - działanie "organów" co najmniej się zdarza.
I to pomimo wszelkich poszlak wskazujących przeciw prawdopodobieństwu
zaistnienia przestępstwa.

pzdr, Gotfryd