W wątku na temat "szczytów idiotyzmu" zwróciłem uwagę na
jeden z elementów zniewolenia: ignorowanie przez przedstawicieli
władzy elementarnej logiki.
A oto inne pozostałości totalitarnego systemu,
jaki dostrzegam w obszarze związanym z prawem:

1. Prewencyjne stosowanie zasad.
Najbardziej znanym przykładem była prewencyjna cenzura.
Jej brak stwarza "realne zagrożenie", że wolność słowa będzie
nadużywana. Jednak w państwie demokratycznym musimy ponosić
takie ryzyko.
To jednak nie dotyczy jedynie wolności słowa.
Stosowanie prewencji do zasad prawnych powinno być
czymś wyjątkowym. Dlatego nie możemy zaakceptować argumentacji, że
jakieś rozwiązanie jest nie do przyjęcia, bo ktoś, kogo dotyczy może
łamać prawo (przypominam - sędziowie TK
użyli argumentu o realnym zagrożeniu bezprawnymi
działaniami RRiT).

2. Ograniczanie demokracji.
"Demokracja socjalistyczna" polegała na tym, że elita, którą
wówczas nazywano "aktywem", podejmowała decyzje w imieniu
społeczeństwa. Dlatego ograniczano aktywność władz
przedstawicielskich.
Niektóre działania zmierzające do ograniczenia autonomii sejmu
nawiązują do tej tradycji. Jeśli społeczeństwo, poprzez
swych przedstawicieli zechce sformalizować niektóre uniwersalne
zasady etyki (z poszanowaniem wolności osobistej obywateli),
to prawnikom guzik do tego (mają dokładnie takie same prawa
w wyrażaniu swych przekonań, jak np. bezdomni z Dworca Centralnego).

3. Poszanowanie decyzji większości.
Po ostatnich wyborach pojawił się pewien problem: oto naród
wyraził opinię, z którą "oświeconym" trudno się pogodzić.
(Choć nierzadko objawy tego "oświecenia" przypominają
porażenie słoneczne).
Większość może się mylić.
Jednak występując w takim przypadku przeciw demokratycznym regułom,
musimy odwoływać się do zasad bardziej fundamentalnych.
Własne mniemania nie wystarczą. Decyzję TK trudno zrozumieć
inaczej, niż jako wyraz mniemań sędziów.

4. Solidarność grupowa
Nikt tak dobrze, jak funkcjonariusze PZPR nie rozumiał,
że "kruk krukowi oka nie wykole". Takie myślenie przetrwało
w prawie nie naruszonej formie wśród przedstawicieli władzy sądowniczej
(to zdumiewające - jak oni czują się bezkarni).
Taka sama "solidarność grupowa" pojawia się też wśród "prawomyślnych"
mediów. Bez takiej solidarności nie udałoby się zrobić
nagonki w ubeckim stylu - takiej, jak kiedyś zorganizowano
w mediach przeciw ks. Jankowskiemu. Elementy takiej nagonki
pojawiają się obecnie w krucjacie mediów przeciw "kaczorom".
W tym miejscu (zdając sobie sprawę z tego, że jestem
na forum prawników), śpieszę z wyjasnieniem, że słowa
"zorganizowano" w powyższej wypowiedzi nie należy rozumieć
jako odgórnie kierowanych działań. Zamiast kierownictwa mamy
tu do czynienia z mechanizmami (wspomniana "grupowa slolidarnosć").

Jurek