Jeżdzi człowiek po świecie, po jakichś wakacjach, a w tym czasie urząd miasta
mu przywala sądowym nakazem zapłaty.
Nic nie doszło, nic nie odebrane, może gdzies kiedyś jakieś awizo było, ale
nawet starzy ciecie nie pamiętają.
Pac klauzula (po dwóch latach swoją drogą, może jakiś sędzia miał jednak
sumienie) i zaraz pac komornik.
Co skuteczniejsze będzie na szybko:

a) Wniosek o przywrócenie terminu i składanie sprzeciwu?
b) Jakieś śmakieś powództwo przeciwegzekucyjne (jak się Obywatel dowie, o co
w ogóle chodzi, ale pewnie o pieniądze ;)?

A może i jedno i drugie na raz?
Skarga na czynności komornika to na razie chyba nie bardzo.

Kwota nieduża (tausen z dużymi odsetkami i niedużymi kosztami), papugi więc
brać nie warto, zakładamy niesłuszność powództwa w większej części (Obywatel
miał spór z urzędem miasta, prawdopodobnnie chodzi o błędne wyliczenie stawki
użytk. wiecz. przez urząd miasta, sprawa powinna trafić do SKO/WSA po jakiejś
decyzji urzędu, a nie do nakazu, no ale jak piszę urząd miasta błędnie
kierował korespondencję (na nieaktualny adres Obywatela, obywatel
przemeldował się za wiedzą tegoż samego urzędu dwa okienka obok) i uznał
fikcyjne doręczenia za znaną wszystkim formułką "listonosz napisze na
kopercie co chce i co nam Poczcie tzw. polskiej zrobisz".

A i jeszcze jedno istotne pytanie:
To jest postępowanie administracyjne (zapewne):
Czy warto wpłacić z ostrożności procesowej "na wszelki wypadek" tę kwotę
żądaną przez urząd miasta w kasie urzedu i ominie się w ten sposób koszty
egzekucjne (no ale na razie to wielkie nie są)?
Bo SKO (jak dobrze pójdzie) i WSA (jak średnio pójdzie) to jedno, a
komorniczunio na karku Obywatela rozsyłający na lewo i prawo zajęcia to
drugie.
Oni niestety "lubią" zająć 5x kwotę, a później oddawanie Obywatelowi idzie
jak krew z nosa.
THX

--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/