Bylem na Wielkanoc na weselu u rodziny na drugim koncu Polski.

Wesele jak to wesele, troche sie toastow wznioslo z nowo poznanymi
kuzynami ;) Milo bylo i wesolo gdzies do trzeciej nad ranem, kiedy to
spokojnym snem zasnalem w swoim pokoju.

Nastepnego dnia rzeski i silny, gotow bylem ruszac do tesciow dalsze
200km trasy.
No ale jako czlowiek ostrozny, postanowilem sprawdzic czy czasem w mojej
krwi nie znajduja sie slady wczorajszego przyjecia.

Udalem sie wiec na najblizszy posterunek policji, w miejscowosci
Myszkow. Opowiedzialem o moich promilowych rozterkach panu policjantowi
dyzurnemu, ktory wysluchal i wytlumaczyl ze nie moze mi w zaden sposob
pomoc.
Bo on sobie "ot tak" badania zrobic mi nie moze, on musi miec podstawe
zatrzymania, spisac protokol, rozliczyc sie z ustnika, papieru w
drukarce alkomatu, i wogole wypelnic sterte papierow i nei ma mozliwosci
zeby tak sobie przyjsc i sie zbadac.
Co z tego ze kiedys widzialem w telewizji policjanta (rzecznika jakiegos
ich, bo czesto go w tv widac) ktory mowil, ze w razie watpliwosci mozna
sie na komisariat zglosic.

No wiec jak to w motto policjanci z Ameryki maja "chronic i sluzyc", to
mi pan policjant "posluzyl" i tym bardziej "ochronil".

Jak to ktos na pl.soc prawo niedawno napisal:
Amerykańska policja: "to serve and protect"
Polska: "to punish and kill".


Koniec koncow dyzurny na posterunku w pobliskim Siewierzu, nie widzial
podobnych problemow i rozwial moje watpliwosci wynikiem 0,00 promila.
Ustnik dostalem na pamiatke i wydruk, a pan policjant zadnych dokumentow
nie wypelnial.