> Bardzo gorąca prośba. Napisz dokładniej jak to zrobiłeś.

Początkowo byłem nastawiony ugodowo i zaproponowałem ZUSowi, że spłacę
zaległość w ratach. Przedstawiłem plan spłat. ZUS na to nie przystał.
Odpowiedzieli, że co najwyżej mogę złożyć wniosek o rozłożenie na raty
wpłacając jednocześnie jakąś tam kwotę. Ile, teraz dokładnie nie pamiętam.
Potem dopiero oni rozpatrzą wniosek i albo rozłożą albo nie. Gdzie więc
jakakolwiek możliwość negocjacji. Poskarżyłem się na takie postawienie
sprawy w centrali ZUS oraz w ministerstwie pracy. Po jakimś czasie przyszedł
komornik a za pół roku jeszcze raz i za jakiś czas jeszcze raz. ponieważ nie
było co zająć więc naczelnik Urzędu Skarbowego sporządził i przesłał do ZUSu
zaświadczenie o nieściągalności zadłużenia - to jest warunek niezbędny (to
zaświadczenie) aby ubiegać sie o umorzenie. Wobec tego powołując się na to
(nieściągalność) wystąpiłem do ZUSu o umorzenie zaległości. (Zaznaczam, że
występowałem jako pełnomocnik swojego syna w tej sprawie od początku do
końca, do tego nie trzeba być prawnikiem). Zus, zgodnie z przewidywaniem
odmówił argumentując, że syn jest jeszcze młody i pewnie się dorobi to wtedy
będzie można z niego zedrzeć!!!!!!!
Teraz była więc podstawa do zaskarżenia decyzji ZUSu do Sądu Pracy. Tak
zrobiłem. Sąd pracy (zgodnie z przewidywaniem) podtrzymał decyzję ZUSu.
Podtrzymał też, na szczęście dla nas, idiotyczne uzasadnienie co ułatwiało
apelację (nierówne traktowanie podmiotów młody a stary, a ustawa nie
wspomina o wieku, wymienia inne warunki umorzenia, które były spełnione).
Co prawda nie bardzo wierzyłem ale postanowiłem konsekwentnie wyczerpać
wszystkie środki prawne zanim spalę ZUS i udało się. Sąd Apelacyjny przyznał
mi rację a ZUSowi nakazał umorzenie zadłużenia!!!!
Wyrok jest prawomocny.
Życzę szczęścia w walce ze złodziejami,
Pozdrawiam
MP