W sumie, to lekarz ma obowiązek udzielenia pomocy oraz wydania zaświadczenia
w jakim zakresie jej udzielił. Co z tym pacjent zrobi, to chwilowo jego
sprawa. Może zanieść do lekarza pierwszego kontaktu (bo chyba po to to
jest), powiesić w ramkach albo zanieść na policję. Wystawiony przez Ciebie
dokument jest dowodem tego, co w nim napisano. Umieszczenie wzmianki,że nie
może stanowić dowodu sądowego jest bez sensu, albowiem o tym, co może
stanowić dowód, a co nie decyduje sąd na podstawie treści tego dokumentu a
nie wystawca i żadna wzmianka tego nie zmieni.
Z praktyki wiem, że później pokrzywdzony jest kierowany zazwyczaj do lekarza
będącego biegłym i w aktach sprawy znajduje się stosowna opinia. A co do
Ciebie? No cóż, każdy wezwany w charakterze świadka ma obowiązek się stawić
i złożyć zeznania. Jak zaczniesz pisać jakieś dziwne wzmianki po obdukcjach,
to gwarantuje Ci udział w każdej rozprawie. Na miejscu sędziego dopiero
byłbym ciekaw, dla czego lekarz tak bardzo nie chciał, by to co napisał
zostało potraktowane poważnie.
Pozostaje mi poradzić Ci, byś żądał zwrotu kosztów stawiennictwa. Cos mi się
wydaje, że nic innego nie wskórasz. No i z mojej wiedzy wynika, że jednak
lekarzy udzielających pierwszej pomocy rzadko wzywa się w charakterze
świadka. Rzadko, pod warunkiem że tzw. obdukcja jest czytelnie wypełniona.
Wówczas dokument ten stanowi dowód sam w sobie. Problem najczęściej polega
na tym, że żadną miara nie da się odczytać tej obdukcji. Pokrzywdzony
najczęściej pozostawia kserokopię w aktach. Później nie wiadomo, co tam
napisano i jedynym sposobem ustalenia treści dokumentu jest wezwanie
wystawcy, którego dane są na pieczątce. Może pewnym rozwiązaniem jest
czytelne sporządzanie tego dokumentu?
--
Jestem tylko człowiekiem i mogę się mylić. Przedstawiony wyżej
punkt widzenia jest moją prywatną opinią i upraszam o nie trakto-
wanie jego jako bezwzględnie obowiązującego stanu prawnego.


--
Serwis Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/