On Sun, 2 Feb 2014, PlaMa wrote:

> W dniu 2014-01-22 11:56, charwel(Oo)==::: pisze:
>
>> A "sprawiedliwość", która jest
>> przyjęta w naszym systemie (zresztą i tak nie respektowana), nie ma nic
>> wspólnego z zadośćuczynieniem ofiarom lub ich rodzinom. To tylko takie
>> zamiatanie pod dywan.
>
> Jak byś chciał zadośćuczynić rodzinie ofiar morderstwa?

To nie tak prosto.
Idzie nie tylko o zadośćuczynienie i nie tylko o karę.
Idzie również o to, aby *łącznie* nie opłacało się dobić poszkodowanego.
Bez względu na to, czy czyn był umyślny czy nieumyślny.
Nigdy.

Na chwilę oderwę trochę od wątku.
"Za socjalizmu" były stosowane m.in. w górnictwie swoiste "kary umowne"
za wypadek śmiertelny - kary dla zakładu pracy, rodzina nic z tego nie
miała, dla jasności. Niemniej były to kary wysokie, AFAIR w okolicach
górnych wygranych w totka (to celem uwzględnienie inflacji).

I teraz wracając do kwestii bieżących: przyjęcie zasady "odszkodowanie
za śmierć nie może być niższe od najwyższego odszkodowania dla kogoś
kto przeżył" rozwikłuje jeden z elementów "bezpieczeństwa ofiary":
to co napisałem wyżej, że nie opłaca się jej dobić.
Dziś... cóż. Polecam przemyśleniu.

pzdr, Gotfryd