>
> Dzień dobry
> Mam problem, mieszkam na 2 piętrze w bloku.
>ciach<


Może Cię pocieszę - ale nie masz jeszcze najogorzej ;-)
Niedawno z mężem zamieszkaliśmy z wymarzonym mieszkanku- także na drugim
pietrze bloku z lat 80tych.
Początkowo to chyba euforia nam receptory słuchowe zakłócała, bo nawet nie
narzekaliśmy na hałasy - wychodząc z założenia że nieprzyzwyczajeni jesteśmy
(oboje mieszkaliśmy przed ślubem w domach jednorodzinnych).
Ale w pewnym momencie nerwy zaczęły puszzcać - bo trafiło się nam naprawdę
niezłe piekiełko ;-)
Otóż nad nami mieszka młode małżeństwo z jednym (ale ruchliwym) dzieckiem.
W całym mieszkaniu mają na podłodze płytki - tak, że słychać dokładnie każdy
ich krok, każde upuszzcenie czegoś na podłogę. W ubikacji mamy przyjemność
słuchania rozmów, które toczą w kuchni (coć pokręcili z przewodem
wentylacyjnym). Że niestety przezywają mały kryzys małżeński - to zakres
słownictwa niecenzuralnego gwałtownie się man poszerzył ;-)
Na dole - mieszkają wiecznie imprezujący wielbiciele Połomskiego.
Imprezy - takie z pijackim zawodzeniem "cała sala śpiewa z nami" - średnio dwa
razy w tygodniu. Poza tym - ich synek dresiarz vel blokers ma kolegów, którzy
nie potrafią posługiwać się domofonem - drą ryje pod oknem, ewentualnie w
celach "sygnalizacyjnych" rzucają w szybę śnieżkami czy kamykami. Poza tym
latem mam nieoficjalny bar piwny pod oknem - to sąsiad z kolegami konsumuje na
murku.
Żeby nie było, że to koniec - to na przeciwko na moim pietrze mieszka biznesman
krętacz. Wizyty firm winedykacyjnych to codzienność. Że panowie czasami (tak
mniej więcej raz w tygodniu) mylą mieszkania i nie chcą wierzyć że my to my a
nie ich "klient" - też jest wesolutko.
Na dodatek pan sąsiaed ma milutki zwyczaj wystawiania śmierdzącehgo wora ze
śmieciami pod drzwi. Więc fetorek wita na już na wejściu ;-)

Postanowiłam zadziałać.
Etap pierwszy to rozmowy z sąsiadami - tych z góry deliktanie uprzedziłam, że
jesteśmy przymusowymi świadkami ich scysji - i nawet chwilowo zadzialalo - bo
zaczęli kłócić się w łazience ;-)
Pana naprzeciwko poprosiłam, żeby - jeśli musi - wynosił śmieci na balkon.
O windylkatorach przez grzeczność nie wspomniałam. Pan - zapewne także przez
grzeczność - przez dwa dni nie smrodził. Po czym wystawił wór, który na dodatek
rozszarpał jego piesek...
"Najlepiej" było z ludźmi z dołu. Rozmawiałam z młodszym pokoleniem.
Nastepnego dnia zgineły mi lusterka od samochodu. Kiedy podczas kolejnej
imprezki nie zdzierzyłam i zeszłam na dół prosząc o przyciszenie głośników
(była 3 nad ranem) - usłyszałam od kolegów gospodarza, że chyba utrata lusterek
niczego mnie nie nauczyła...

Tak szczerze - to nauczyła.
Kupilam stopery i zaczęłam marzyć...
O własnym domku :-)

Aha - i po rozmowie z policjantem, do którego zadzwoniłam po radę, co robić -
dowiedziałam się, że chamstwo nie jest karalne, niestety :-(

Monika

--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl