"T" <t...@p...onet.pl> wrote:
> O rany! No zna sie, zna. i nie tylko on zreszta, paru innych sie tu jeszcze
> znajdzie. Ale rozwazania, jakie prowadzisz, do niczego drogi kolego nie
> prowadza. Pozwol, ze Ci podpowiem, jak to dziala: opisujesz swoj problem, a
> wtedy Ci, co sie znaja wlasnie i jeszcze maja czas i ochote, podpowiadaja co
> robi. Wiec albo pisz jaki masz problem, albo - zajmij sie czyms innym.


Masz racje! Jakis niekumaty jestem! To wszystko przez to co sie
dzieje, a poza po raz pierwszy opisuje swoj problem na grupie
dyskusyjnej!

Oto w czym tkwi problem:
Rok temu ozenilem sie z dziewczyna, jednak juz kilka miesiecy potem
zrozumialem, ze popelnilem blad! Przez caly ten czas staralem sie
sprostac wymaganiom zony i odnalezc sie w zaistnialej sytuacji.
Myslalem, ze to przejdzie i wspolnie przezwyciezymy problemy. Jednak
pomylilem sie, dluzej tak nie chce zyc. Pracuje calymi dniami bo nie
mam ochoty wracac do domu w obawie przed kolejna klotnia. Nie mozemy
zyc wiecznymi protensjami. Ja tak nie potrafie i nie chce! Bardzo
pragne to zmienic. Jednak my nadal mieszkamy razem, a o rozwodzie
jeszcze jej nie powiedzialem. Najpierw chce sie dowiedziec czegos na
ten temat, by byc odpowiednio przygotowany (a nie tak bezmyslny gdy
sie zenilem). Mieszkanie jest moja wlasnoscia, wspolny majatek mamy
niewielki (wlasciwie trudno go nazwac majatkiem). Nie mamy dzieci!
Chcialbym uzyskac rozwod bez orzekania winy i to jak najszybciej!
Jednak nie wiem czy po tak krotkim czasie trwania malzenstwa uzyskanie
rozwodu w ogole jest mozliwe? Slyszalem, ze sad moze orzec separacje?
Nie chce separacji, bo to tylko strata czasu i przeciaganie
nieuniknionego! Poza tym czy mozna pominac sprawe pojednawcza? No i
jak to najlepiej rozegrac?
Prosze o pomoc i porade.
JD