On 2 Kwi, 01:10, Andrzej Lawa <a...@l...SPAM_PRECZ.com>
wrote:
> m...@g...com pisze:
>
> >> Prawo do lokalu, a bycie uprawnionym do nakazywania jego opuszczenia to
> >> dwie zupełnie różne rzeczy.
>
> > Zasadą jest, że mający prawo do lokalu (właściciel, najemca, jednostka
> > organizacyjna sprawująca trwały zarząd etc.) ma prawo do zarządania od
> > innych opuszczenia lokalu. To właśnie osoba, która ma zamiar nie
>
> Nie ma. Zrzeka się tego prawa otwierając ogólnodostępną placówkę
> handlowo-usługową.
>
> Przez analogię: jeśli koniecznie chcesz możesz mieć w swojej prywatnej
> kuchni bród i smród, jeśli tak bardzo to lubisz, ale jeśli otworzysz
> jadłodajnię - cóż, już się to robi nielegalne i twoje prywatne
> upodobania nie mają już znaczenia.

Przepisy sanitarne istnieją, nie ma natomiast przepisu zobowiązującego
do wpuszczania wszystkich. Możesz przytoczyć taki? Tylko nie powołuj
się na art. 135 i 138 kw.

>
> > usłuchac potrzebuje przepisy, który ją do teog uprawniał. A na co mogą
> > się powołać ludzie stojący na chodniku, których nie wpuścićł
> > selekcjoner? Na szczerą chęć zabawy w klubie?
>
> W klubie czy w 'klubie'? Bo jeśli klub (czyli tylko dla członków) to
> tylko dla członków. A jeśli 'klub' w postaci pubu, restauracji czy innej
> ogólnodostępnej placówki rozrywkowej - to owszem. Chcieli zapoznać się z
> ofertą i z niej skorzystać, ale jakiś cep im to nielegalnie uniemożliwiał.
>

Nie mogli się zapoznać z ofertą, bo nie została do nich skierowana.
Nie można się zapoznać z czymś, co nie istnieje.