mdm pisze:

> W momencie wybudowania obowiązywała ustawa prawo budowlane z 1974 roku i
> według tej ustawy pozwolenie na budowę mozna było uzyskac tylko jesli
> dysponowało sie tytułem prawnym do nieruchomości. I właśnie ta sprawa mnie
> ciekawi. Firma X pozwolenie zapewne dostała mimo, ze własciciel nigdy się na
> budowę nie godził. Może wiesz jak sie te sprawy załatwiało za czasów PRL? Bo
> wydaje mi się, że jeśli pozwolenie wydano ze złamaniem ówcześnie
> obowiązującego prawa, to powinno to mieć jakieś konsekwencje dla obecnego
> użytkownika. Ale może w tamtych czasach istniał jakiś przepis dzieki któremu
> można było zgodę włascicela pominąć?

Szczerze mówiąc, nie wiem, jak to się wtedy załatwiało. Stwierdzenie
nieważności takich starych decyzji albo wznowienie postępowań toczy się
w trybie obecnego Kodeksu postępowania administracyjnego, ale naprawdę
odpuściłbym sobie ten wątek sprawy (żmudny i bardzo wątpliwe czy do
czegoś doprowadzi).

Moja rada jest następująca: w tym stanie faktycznym mamy do czynienia z
wykonywaniem służebności prowadzącym do zasiedzenia po 30 latach (dobrą
wiarę bym wykluczył). Roszczenie z art. 222 par. 2 KC przerwie bieg
zasiedzenia, ale najprawdopodobniej doprowadzi do tego, że
przedsiębiorstwo energetyczne wystąpi o przymusowe ustanowienie takiej
służebności za wynagrodzeniem (co jak sądzę, byłoby satysfakcjonujące).
Dodatkowo, należy zgłosić roszczenie o wynagrodzenie za bezumowne
korzystanie z rzeczy przez te 20 parę lat - w grę mogą wchodzić całkiem
spore pieniądze.

Procedura standardowa: najpierw pismo do przedsiębiorstwa
energetycznego, a jeśli nie będzie ono skore do negocjacji, to pozew do
sądu.

pozdrawiam
kuba