"Idiom" <i...@w...pl> wrote:

> Ja rozwodziłam się w 2 lata po ślubie (wcześniej byliśmy w nieformalnej
> separacji, która zaczęła się ... 7 miesięcy po ślubie).

Ale tą separację sami sobie ustaliliście? Tzn. chcieliście sprawdzić
jak Wam będzie z dala od siebie? Uważasz, że było warto?
U mnie chyba nie ma już chyba szans na "uzdrowienie" tego małżeństwa.
Owszem mogę zacisnąć zęby i trwać w nim, tylko po co?! Życie jest zbyt
krótkie na takie marnowanie czasu! Wolałbym uniknąć wszelkiego
przeciągania!

> Ale wszystko zależy od tego co zrobi Twoja żona - ja i mój ex chcieliśmy się
> po prostu rozstać jak ludzie, jak para przyjaciół, bez utrudniania sobie
> życia. Myślę, że powinieneś zacząć od zorientowania się co o takim pomyśle
> myśli Twoja żona. Może jej też już to chodzi po głowie ? (albo może wręcz
> przeciwnie :( )

Masz rację - przede wszystkim najpierw muszę dowiedzieć się, co ona o
tym wszystkim sądzi, jakie jest jej nastawienie i czy nie będzie
robiła problemów. Ale raczej nie będzie chciała rozstać się jak para
przyjaciół! Nie wiem, co zrobić by to zmienić. :(
Może Ty-KOBIETA mi poradzisz jak skłonić ją do tego, by też chciała
rozwodu lub żeby chociaż nie robiła problemów? Co Ciebie skłoniło do
tego kroku? Co Ci przeszkadzało w tym małżeństwie, co nie
pasowało...?
Wybacz jeśli to zbyt osobiste pytanie, ale łapię się każdej
możliwości. Chcę to rozegrać mądrze i najmniej boleśnie dla obu stron.
Proszę o pomoc.
Pozdrawiam.
JD