grzeda wrote:

> W dniu 2011-08-01 13:23, MZ pisze:
>
> > Powooooli. Pies mający opiekuna nie biega samopas. Jeśli biega to
> > już jest zaniedbanie ze strony opiekuna i zupełnie nieistotne
> > jest czy to owczarek niemiecki czy krzyżówka pudla z yorkiem.
>
> Jezeli chodzi o zaniedbanie to sie zgadza. Jednak przyznasz chyba, ze
> hasajacy bez kaganca i smyczy labrador stanowi zdecydowanie mniejsze
> zagrozenie niz rottweiler?

Nie.

Duży pies, to duży pies. Ma zęby, i jak zacznie gryźć - nie ma
znaczenia czy należy do rasy generalnie łagodnej czy agresywnej. Dla
osoby zaatakowanej nie mają znaczenia kretyńskie zapewnienia
właściciela "ten pies nigdy przedtem nikogo nie ugryzł".

Po prostu - niezależnie jak dobrze ułożysz psa, jeśli nie masz nad
nim fizycznej kontroli (kaganiec/plecionka, solidna smycz, u dużego
kolczatka zamiast obroży), stanowi on zagrożenie. Puszczanie dużego
psa samopas to jak celowanie do kogoś z nienabitej broni, i
ściągnięcie spustu. Niby nie naładowana, ale pewności
stuprocentowej nie masz.

> Mam w domu 2 labradory i oba omijaja
> szerokim lukiem kazdego rozwscieczonego yorka.

Moja znajoma ma jakieś takie bydlę myśliwskie. Nie wiem co to za
rasa, chyba coś rosyjskiego. Spory, ale nie jakaś krowa, za to łeb i
paszcza jak ten terier z filmu Maska, jak już tę maskę założył.
Udo by kłapnięciem przegryzł.

Pies ułożony bardzo dobrze, cholernie inteligentny, bardzo przyjazny
wobec osób akceptowanych przez właścicielkę. Z boku patrząc - do
rany przyłóż.
Ale miałem okazję widzieć jego reakcję na trzech podpitych
nastolatków - i pierwszy raz widziałem taką "milczącą groźbę" w
wykonaniu psa. Po prostu stanął pomiędzy nami a tą grupą, nawet
smyczy nie napinał. Po prostu stał, odgradzał nas i tylko na nich
patrzył. A patrzył tak że aż zamilkli - może był na smyczy i w
plecionce.

Naprawdę, mimo że pies wytresowany bardzo dobrze - nigdy do końca
nie wiadomo kogo uzna za zagrożenie dla członków swojego stada,
których instyktownie chroni.

--
Pozdro
Massai