On 2006-04-27 04:55, witek wrote:
> Przemysław Płaskowicki wrote:
>
>>
>> Tak naprawdę to jest tak, że nigdy szkoła nie ma _obowiązku_ przyjęcia
>> usprawiedliwienia.
>
> taaa, ciekawe.
>
>> Do momentu kiedy nauka jest obowiązkowa, obowiązek szkolny podlega
>> egzekucji administracyjnej i wtedy organ ustala na podstawie treści
>> usprawiedliwienia, czy jest ono zasadne.
> > Jeśli nie jest
> > zasadne to nie usprawiedliwia.
>
> cha cha cha cha
> Moze pokazesz na podstawie jakiego paragrafu szkola ma takie uprawnienia.
>
>
>> Po ukończeniu 18 roku życia sytuacja się zmienia się o tyle, że wtedy
>> jedyną uprawnioną osobą do usprawiedliwiania nieobecności jest sam uczeń.
>
> Ani przed ani po 18 roku nic sie nie zmienia.
> Każde usprawiedliwienie przyniesione przez rodzicow, a po 18 roku zycia
> takze przez ucznia jest usprawiedliweniem godzin.
> I szkoła musi to usprwiedliwić.
>
> Jedynie co szkoła może zrobić rodzicom to w przypadku przegieć wnieść
> sprawę do sądu o unikanie obowiązku szkolnego.
>
> I tyle szkoła może.
>>
>> Mówiąc inaczej usprawiedliwiać jest Ci wolno, niekoniecznie jednak
>> nauczyciel ma obowiązek usprawiedliwienie uznać (podobnie jak uznać
>> usprawiedliwienie rodziców).
>
> Bajki

Ale ja potwierdzenie moich bajek mam:

Art. 20 ustawy o systemie oświaty, który stanowi, że niespełnianie
obowiązku nauki podlega ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Samą ustawę o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (w której nie ma
nic o "skierowaniu sprawy do sądu o unikanie obowiązku szkolnego" a jest
grzywna w celu przymuszenia) [podejrzewam, że pomyliłeś tryb egzekucji
administracyjnej z zawiadomieniem Sądu Rodzinnego w trybie art. 572 § 1
kpc)]
i wreszcie rozporządzenie Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i
Sportu z dnia 7 września 2004 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania,
klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania
sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (ze zmianami) w której
nic nie ma na temat obowiązku uznawania usprawiedliwień.

Wreszcie odsyłam do wykładni językowej terminu "usprawiedliwienie" --
zgodnie ze słownikiem języka polskiego usprawiedliwienie (rzeczownik)
to: "to, co kogoś usprawiedliwia; w węższym znaczeniu: pisemne
wyjaśnienie czyjejś nieobecności gdzieś"; z samego faktu
usprawiedliwienia nie wynika, że musi być ono przyjęte. Możesz
sporządzić pisemne usprawiedliwienie nieobecności w sądzie, ale sąd nie
koniecznie musi Ci je uznać. Inaczej: z samej istoty terminu
"usprawiedliwienie" wynika, że nie musi być ono uwzględnione. Gdyby
musiało być zawsze uwzględnione, to rodzice (i pełnoletni uczeń)
dostarczałby "zwolnienie" a nie usprawiedliwienie. (SJP: zwolnienie:
"dokument zwalniający z czegoś").

Jeżeli chcesz przekonać dyskutantów, że moja opinia jest głupia, dobrze
jest wskazać konkretne przepisy zamiast ograniczyć się tylko do ogólnych
uwag na temat bajek.

Pozdrawiam,

--
Przemysław Płaskowicki
When in doubt, go to the library. [Ron Weasley (Harry Potter and the
Chamber of Secrets)]