> I tu tak mamy cyt."Dziecko nosi nazwisko ojca,lecz sam dodaje sobie
> nazwisko matki i przedstawia sie dwoma". Dla mnie to kaprys 7latka, u
> podstaw ktorego lezy to ze kolega tez tak ma cyt"Dodam, ze w okolicy
> mieszkają dośc wysoko usytuowani ludzie, tworza pelną rodzinę i niedawno
> dopisali swoim dzieciom drugie nazwisko". Jak dla mnie to za malo aby
> wyrazić zgodę na taką zmianę. Stopien zmiany nazwiska nie ma znaczenia.
> Wspomniana przeze mnie poslanka zmienila jedną literkę w nazwisku :)

to, ze ktos inny ma, nie znaczy, ze dziecko znajomej tez musi miec.
chodzilo mi o to, ze chyba ktos jest tu dyskryminowany, skoro jedni mają
prawo inni nie. gdybym nie znała sytuacji pewnie pomyslałabym to samo,
kaprys. ale znam, widzialam niejednokrotnie jak dziecko przeżywa. jest to
bardzo wrażliwa i delikatna osóbka.
dodam, ze mieszkamy w niewielkej miejscowości, gdzie nie ma anonimowości
wielkiej aglomeracji, a dzieci potrafią dokuczyć.
chodzi tu o ułatwienie życia dziecku, a nie jego "widzimisię".
najchętniej znajoma zmieniłaby nazwisko na jej. lecz tu chyba trzeba
pozbawić ojca praw rodzicielskich.
czy na prawdę dopisanie drugiego członu nazwiska jest to tak wielki
problem...? nie chce mi się wierzyć.