> Niekoniecznie. Czasem wynik trafia do akt kontrolnych i poza policjantem
> prowadzącym nikt do tego nie ma dostępu, choć formalnie jest jawne. Nawet
> prokurator. A czasem, jak wynik nie wnosi nic nowego do sprawy, to nigdzie
> nie trafia, albo jest tylko notatka, że przeprowadzone czynności nie
> doprowadziły do wykrycia sprawcy. Przy czym nie dobieraj sobie do głowy i
> nie myśl, że przy gównianej sprawie latają całe tabuny policjantów
starające
> się ją wykryć. Ta notatka, to często taka kurtuazja dla pokrzywdzonego,
żeby
> nie myślał, że go olano. A za notatką bardzo często nic nie stoi. Praca
> wykrywcza, to rzadko polega na bieganiu za jedną określoną sprawą. To jest
> trochę inaczej zorganizowane w praktyce.

Wesoły jest z Ciebie człowiek skoro takie rzeczy piszesz, a czy ty widziałeś
kiedykolwiek tabuny policjantów z wyjątkiem jakichś Swiąt, ewentualnie
imprez sportowych...
Pozatym nigdzie nie napisałem, że za sprawą muszą latać tabuny policjantów.
Chociaż nawet w przypadku kradzieży zwykłego roweru, powinny być
przeprowadzone czynnośc operacyjne. Jeżeli tego się nie robi to ktoś
powinien ponieść odpowiedzialność dyscyplinartną za niedopełnienie
obowiązków służbowych. A w sprawie powienien chociażby dokonać rozpytań
dzielnicowy i te czynności powinny być udokumnetowane. Nie wiem, czy wiesz,
ale nad sprawą (nawet tą najbardziej błachą) nie powinien pracować jeden
człowiek, bo sam nie da sobie rady.


> Sprzeciw przeciwko słowu "w". Czynności operacyjne prowadzi się równolegle
z
> postępowaniem, a nie "w". Generuje to kilka skutków. Przede wszystkim
często
> brak dotyczących tych czynności materiałów w aktach sprawy.

I jak już wsponiałem ktoś powinien ponieść odpowiedzialność dyscyplinarmną
za niedopełnienie obowiązków służbowych...


> Uwierz, że drzewiej też tak było. W praktyce, to często prokurator nie
miał
> czasu przeczytać akt. Przełożony w tzw. karcie nadzoru wpisywał polecenia,
> policjant to wykonywał. A prokurator, to wynikiem się interesował, jak
> trzeba było zamknąć sprawę albo przedłużyć. Ewentualnie wówczas coś
> dorzucał. Policjanci, to nawet czasem za prokuratorów pisali
postanowienia.
> W tym zakresie, to nowela kpk po prostu zbliżyła prawo do praktyki.
> Prokuratorzy i tak tego nie nadzorowali, bo nie mieli takiej możliwości.
> Szczególnie w większych miejscowościach.
> U nas dziennie na jednego proroka przybywa jedna-dwie sprawy
statystycznie.
> I to nie zależnie od tego, czy niedziela czy dzień powszedni. No to biorąc
> pod uwagę, że średnio postępowanie trwa gdzieś koło dwóch miesięcy
(strzelam
> z głowy, bo nie liczyłem), to każdy ma na głowie ze 60-120 spraw
równolegle
> (w praktyce koło 100). Nie ma siły, by nad tym panował. A z tego co wiem,
to
> u nas jest wielkie spoko i w innych miastach jest gorzej.
>
> | Czy to dobrze? - to już inna sprawa.
>
> Zależy dla kogo. Dla prokuratorów zdecydowanie tak. Dla policjantów, to
> praktyka pokaże. Dla stron, to już różnie. Skróci się czas oczekiwania na
> decyzję, bo przełożony zawsze bliżej niż prokurator, ale za to wzrośnie
> podatność na błędy, bo prokurator zawsze stanowił jakąś tam przeciwwagę i
> spojrzenie z innego punktu widzenia. A dla bezpieczeństwa obywateli
> rozumianego ogólnie, to nie podejmuję się oceny. Przyszłość pokaże.

Skoro tak bardzo lubią sobie dokładać pracy, to ich sprawa ... Zawsze
uważałem, że należy umiejętnie z prokuratorami współpracować, a wowczas oni
sami robią nawet więcej niż muszą ...