Leszek [###l...@p...fm.###] napisał:


Trzeźwy jestem jak świnia, bo idę do roboty. Dla porządku przed chwilą
sprawdziłem na isip treść art. 177, bo już zacząłem podejrzewać, że
może mi coś umknęło. Ale nie. To jak byk:

Art. 177. § 1. Kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady
bezpieczeństwa w ruchu lądowym,
wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna
osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 § 1, podlega karze
pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. Jeżeli następstwem wypadku jest śmierć innej osoby albo ciężki
uszczerbek na podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat
8.
§ 3. Jeżeli pokrzywdzonym jest wyłącznie osoba najbliższa, ściganie
przestępstwa określonego w § 1 następuje na jej wniosek.

I teraz zakładając sytuację hipotetyczną, że winien jest pieszy, a
kierujący zamiast udzielić mu pomocy czy też chociaż wezwać pogotowie
odjeżdża zostawiając go. Czy nadal planujesz stawianie zarzutu z art.
177 kk? Jeśli tak to oświeć mnie jak chcesz to uzasadnić. Bo moim
zdaniem można to zakwalifikować albo jako wykroczenie z 93 kw, albo
jeśli wyczerpane są znamiona 162 kk, to z tego artykułu. Fakt, że taka
kwalifikacja prawna jest bardzo rzadka, bowiem z reguły albo obrażenia
są "nieodpowiednie", albo są na miejscu inne osoby, więc trudno mówić
o "pozostawieniu". Ale raz na czas spotkałem się z taka kwalifikacją.

Jakiś czas temu zarzut taki dostał kierujący przejeżdżającym obok
miejsca wypadku autobusu. Sam autobus udziału w kolizji nie brał.
Zatrzymali go świadkowie, bo jeden z samochodów palił się, a wewnątrz
byli ranni. Świadkowie chcieli od kierowcy wziąć gaśnice, by wyciągnąć
ofiary, ale ten oświadczył, że z gaśnicy musi się rozliczyć i
odjechał. Ktoś zapisał przytomnie numer rejestracyjny. Jedną z ofiar
wyciągnięto, ale drugiej się już nie udało.

Tak więc obszary art. 162 kk i 93 kw po prostu na siebie "zachodzą" i
istnieje pewna część sytuacji, gdy sprawca wyczerpuje znamiona jednego
i drugiego przepisu.