Użytkownik "Robert Tomasik" <r...@g...pl> napisał w wiadomości
news:bc86he$s60$4@inews.gazeta.pl...

> Jeśli się nie mylę, to kiedyś bodaj Sąd Najwyższy uznał, że napadnięty
> nie ma obowiązku badania, czy to coś, czym wymachuje napastnik
> to jest broń palna czy akurat bardzo podobny do niej przedmiot.

[ciach]

> będzie faktycznie podobna do prawdziwej, to moim zdaniem będzie
> miał zastosowanie art. 28§1 kk albo 29 kk.

[ciach]

To akurat jest IMHO oczywiste: np. ktoś się może nie znać albo mieć słaby
wzrok - choć np. różnica w kalibrze repliki-wiatrówki jest dość wyraźna w
porównaniu z oryginałem (no, chyba że replika czegoś kalibru 0.22 ;) - już
tylko jakiś milimetr różnicy). Natomiast mnie intryguje, jak to wygląda dla
tej drugiej strony - ot chociażby ten przykład z wspomnianego przeze mnie
wątku: ktoś odgonił chuligana pokazując mu broń palną i miał przez to
kłopoty (za grożenie ową bronią palną). Pytanie brzmi, co by było, gdyby
groził repliką.

Albo inny przykład: Art. 280KK mówi, że jeśli sprawca rozboju posługuje się
bronią (to chyba oznacza także samo grożenie bez strzelania? dobrze
rozumuję?), to ma wyższe zagrożenie. Były może w Polsce takie przypadki, że
ktoś napadał z repliką i jakiś wyrok zapadł?

Chyba coś takiego byłoby chyba małą zagwozdką dla 'aparatu
sprawiedliwości' - bo w końcu trudno traktować kogoś, kto groził zabawką tak
samo, jak kogoś, kto zdobył prawdziwą broń, a z drugiej strony ktoś mógł
mieć replikę, grozić prawdziwą, w międzyczasie pozbyć się prawdziwej i gdyby
się zdarzyło, że by go nakryli, pokazać zabawkę i twiedzić, że miał tylko
replikę.