Jeśli się nie mylę, to kiedyś bodaj Sąd Najwyższy uznał, że napadnięty nie
ma obowiązku badania, czy to coś, czym wymachuje napastnik to jest broń
palna czy akurat bardzo podobny do niej przedmiot. W tej sytuacji może
postąpić tak, jakby to była prawdziwa broń. Jak sobie przypominam, to
wówczas ktoś próbował dowodzić, że przekroczono zakres obrony, a napadnięty
powinien rozpoznać że to broń gazowa a nie palna po przegrodzie w lufie.
Chyba właśnie w takim kontekście zapadł ten wyrok. Ale wydaje mi się, że
analogicznie można stosować również w omawianym przez nas przypadku.

Jeśli nawet formalnie w wyniku pomyłki napadnięty przekroczy granice obrony
koniecznej i zastrzeli machającego pistoletem na wodę, to o ile tamta broń
będzie faktycznie podobna do prawdziwej, to moim zdaniem będzie miał
zastosowanie art. 28§1 kk albo 29 kk. Pewnie w wypadku obrony koniecznej, to
będzie ten drugi artykuł, a w wypadku policjanta, który użyje broni
pierwszy - ale tu się nie upieram bo w sumie przy odrobinie inwencji można
napisać uzasadnienie i pod jeden i pod drugi przepis w każdym przypadku.

Dla porządku zacytuję:
-----------------------
Art. 28. § 1. Nie popełnia umyślnie czynu zabronionego, kto pozostaje w
błędzie co do okoliczności stanowiącej jego znamię.

Art. 29. Nie popełnia przestępstwa, kto dopuszcza się czynu zabronionego w
usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że zachodzi okoliczność wyłączająca
bezprawność albo winę; jeżeli błąd sprawcy jest nieusprawiedliwiony, sąd
może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary.


--
Serwis Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/