Arapaho wrote:
>
> Dlaczego tak się uparłeś, że to wszystko ma się odbywać w Twoim domu. Jak
> już wspomniałem jestem windykatorem od 6 lat i większość pierwszych rozmów z
> klientami, była przeprowadzona na klatce, pod blokiem itp. Ludzie boją się
> wpuszczać takich ludzi. Jednak tutaj dodam, że już przy drugiej wizycie,
> większość zaprasza do środka a przy trzeciej proponuje kawę, herbatę.

Od tego są listy, że jak jakaś instycja coś do mnie ma, to mi wysyła
list. A jak ich nie stać na znaczek, to wysyła ciecia z listem.
Jak mu otworzę to pokwituję odbiór.
Korespondencję odbieram, z obcymi na ulicy nie rozmawiam, a jak będzie
uparty, to jeszcze może mu się niechcący oberwać.

>
>
>> to mu grzecznie odpowiadam.
>> I co dalej ma nastapić?
>> Bo ja np. nie mam ochoty kontynuować z nim rozmowy ani przyjmować od niego
>> żadnej korespondencji, więc on teraz grzecznie się żegna a ja zamykam
>> drzwi.
>
>
> Tu masz rację w całej rozciągłości. I tu windykator ma pole do popisu, aby
> przekonać Cię w ciągu kilku sekund, że warto z nim porozmawiać. Jeśli mu się
> to nie uda, to jest tak jak piszesz.

No i właśnie ma te kilka sekund. I na tym się kończy.
Jak chce mi coś więcej przekazać to niedługo skrzynki pocztowe mają być
ogólnodostępne, będzie mógł wrzucić wszystko co mu ślina na papier
przyniesie.


>
>
>>> ochrona go wyprowadzi siłą (domyślam się, że z bloku) to on może zgłosić
>>> zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa....
>> Nie. W 3.5 minuty po mojej prośbie o opuszczenie mieszkania ochrona go
>> zatrzyma do czasu przyjazdu policji.
>
> Myślisz, że windykatorzy to czarna masa? Wszyscy znają prawa i obowiązki
> klienta. Nikt z buciorami do Twojego domu nie wejdzie bez Twojej zgody i
> każdy je opuści, po Twojej pierwszej prośbie. Pomijam fakt, że zwykle
> pierwsze rozmowy odbywają się w drzwiach....
>

No i oby wszyscy znali swoje prawa i obowiązki. Bo niestety takich jest
niewielu.
Dzownienie o północy, chodzenie i wypytywanie sąsiadów, tudzież łażenie
po mieszkaniu rodziców należy do codzienności.