>
> *zauwazylam ,ze tylko chlopcy z prawa rozumieja taka pasje ;) ,nie wiem jak
> jest z chlopcami z innej branzy ...
> (informatycy tego nie popieraja)
> eLaIs
>
>
Oj nieprawda - na szczęście ;)
Mi dane jest byc ze wspanialym informatykiem, ktory nawet dal sie przekonac, ze
na dziecko poczekamy "po aplikacji" a na imprezach towarzyskich w gronie
"prawniczym" stara się nawet udawać, że słucha ;)

A co do glownego tematu - aplikacji, to wg mnie naprawdę duzo zalezy od
szczescia. Ja pochodze z rodziny, w ktorej nie uswiadczysz ani sztuki prawnika -
prawda jest taka, ze nawet moi dziadkowie i rodzice nie maja wyzszego
wyksztalcenia. Nie mialam wiec zadnych wtykow.
Na prawo po kilkumiesiecznym zakuwaniu dostalam sie za pierwszym razem i
skonczylam w terminie z niezlym wynikiem. Podczas studiow mielismy obowiazkowe
praktyki - ja akurat trafilam do kancelarii adwokackiej, gdzie po pewnym czasie
zaproponowano mi najpierw dorywcza pomoc a potem etat.
Po studiach zamarzyla mi sie aplikacja adwokacka i - oczywiscie - oblalam ;).
Ale sie uparlam, ze szacownej komisji pokaze i naprawde przysiadlam - mialam
fart przy losowaniu pytan a na pisemnej temat pokrywal sie czesciowo z
magisterka - i za drugim razem znalazlam swoje nazwisko na liscie.
Najfajniejsza byla reakcja mojego dziadka - stwierdzil, ze oni mnie starali sie
na ludzi wychowac - a tu taka wpadka ;(
Co do kosztow - to aplikacja kosztuje 100 zl miesiecznie. Fakt, ze zarabiam
najmniej ze znajomych (aplikanci sadowi, radcowscy, pracownicy urzedow
panstwowych)- ale pare lat moge jezdzic na wakacje pod namiot do rodziny :)
Moim zdaniem - nie ma sie co sugerowac czarnowidztwami "znajomych" - tylko
zastanowic sie, co ci sie podoba, co chcialabys robic - i starac sie to robic
jak najlepiej :)
Oj - sorry - mentorska historyjka z tego wyszla, ale mam nadzieje, ze Cie
zacheci do robienia tego, na co naprawde masz ochote - a nie zadawalania sie
tym, na co wydaje sie ze pozwolaja warunki :)

Karina




--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl