W dniu 2020-11-12 o 09:23, Liwiusz pisze:
> Rozprawy rzeczywiście mogły być, ale w pewnym momencie sąd zażądał aktu
> pod rygorem zawieszenia, nie dostał, zawiesił, a po upływie roku lub pół
> roku dalszej bezczynności umorzył postępowanie. Teraz to się składa w
> całość.

Przecież od początku było wszystko jasne. Dla Ciebie NIE> ;-)

Oj wijesz się wiejesz ;-)

Na pewno nieprawdą było to, co pisałeś, że umorzenie wynikało z tego, że
> adwokat jechał na rozprawę

Gdzie ja napisałem że jak jechał to zgubił?

Małe dziecko jesteś? nie ogarniasz środków stylistycznych.

ZGUBIŁ, NIE DOSTARCZYŁ, ZAPOMNIAŁ O TERMINIE.

Cholera wie jak się będzie teraz tłumaczył

Co to zmienia?


Co prawda po to masz pełnomocnika,
> aby o sprawę dbał, ale też można sobie zadać pytanie, co ty wiedziałeś o
> sprawie, skoro przez rok się kisiła w zawieszeniu, i ani adwokat ci o
> tym mówił, ani ty się nie zorientowałeś, że sąd coś chce.

Po pierwsze nie ja jestem powodem. Jak już to świadkiem który zmarnował
siły i środki.

A teraz napisz czy jak adwokat bierze pieniądze za prowadzenie sprawy to
zlecający musi go pilnować i pokazywać za rączkę i znać się na prawie?

Po to wynajął adwokata.

W domu w pracy też tak falandyzujesz? ;-)


> Przyczyną było niedostarczenie dokumentu pomimo wezwania i pomimo
> zawieszenia postępowania. A nie jego zgubienie.

Gdyby partacz ZGUBIŁ to by było lepiej czy gorzej niż zapomniał,
niedopatrzył, nachlał się...

Uważasz że gdyby go nie zgubił to dopuściłby się kardynalnego
zaniedbania? ;-)

A może podtarł sobie nim tyłek albo zeżarł? ;-)
Nie wiem jak się będzie tłumaczył.
Prawdy nie powie. Może mu ukradli? ;-)

DOBRA. Nie wij się więcej.