W dniu 05.09.2023 o 03:27, Marcin Debowski pisze:
> Nawet jeśli by przyjąć, jak się upierasz, że było to bezposrednio, to
> nadal nie wydaje się, że pieszy powinien sie spodziewać samochodu
> posuwającego >100k/h. Za to kierowca zdecydowanie powinien się w terenie
> zabudowanym spodziewać pieszego. Ponownie, po coś te ograniczenia w
> miescie są.

Zdecydowanie nie powinien. Rzecz w tym, że na tak krótkim odcinku
prędkość pojazdu ma drugorzędne znaczenie. Ten akurat jechał szybko, ale
jadący wolno relatywnie samochód (przyjmijmy 30 km/h) przejeżdża w
sekundę ~8 metrów, a zatem zakładając czas pobytu na jezdni idącego 7
sekund, to mógłby on liczyć na to, że przechodząc nie będzie kolidował z
samochodem, o ile ten będzie 40~50 metrów przed miejscem jego przejścia.
Jazda w limicie, to już ~14 m/s i analogiczny dystans wyniesie ~100 metrów.

Sądzę, że to właśnie z tego powodu w tym miejscu zrobiono dwa przejścia
podziemne, a nie puszczono ruchu pieszych po jezdni - zwłaszcza, że na
prawej nitce tam są cztery pasy do pokonania, a nie dwa. Ze stu metrów
tam pojazd moim zdaniem w nocy widać - zwłaszcza w nocy, gdzie samochód
jadący na światłach wyróżnia się od otoczenia.

Przy 100 km/h samochód jedzie ponad 25 m/s, a to daje nam dystans do
pojazdu ~200 metrów. Nie wiem, czy z takiego można dojrzeć nadjeżdżający
samochód, ale zakładając, że kierujący podjął manewr ominięcia pieszego,
a przecież musiał jeszcze podjąć decyzję, to wygląda na to, że on
pieszego zauważył jeszcze na poprzedniej jezdni.

Można oczywiście założyć, że kierujący po prostu ten manewr skopał i
przypadkowo jedynie akurat w taki sposób to zrobił, że ominął pieszego,
ale byłoby to wyjątkowo szczęśliwy zbieg okoliczności. Sam pieszy chyba
w to nie wierzył, skoro "uciekł" nawet nie sprawdziwszy, czy tym ludziom
można jakoś pomóc. My wiemy, ze już na pomoc było zbyt późno, ale on
raczej tego z kilkudziesięciu metrów ocenić nie był wstanie.
--
(~) Robert Tomasik