DonWito [###d...@p...onet.pl.###] napisał:


Oczywiście, że masz racje. Tyle, że to kwestia odpowiedniego działania
ze strony pracownika. Najczęstszym błędem szefów w wypadku magazynów
jest podstawienie się pod "strzał" z art. 124§3 kp lub §2
ROZPORZĄDZENIE
RADY MINISTRÓW z dnia 10 października 1975 r. w sprawie warunków
odpowiedzialności materialnej pracowników za szkodę w powierzonym
mieniu w taki sposób, że w razie manka i tak nie można dochodzić
roszczeń od pracownika.

Nie wyobrażam sobie, by w przypadku przez Ciebie opisanym możliwe było
takie działanie szefa, gdyby to była legalnie działająca firma.
Przecież te 2.000 zł nie wyparowały. Zakładając - jak sugerujesz -
uczciwość osoby odpowiedzialnej materialnie, no to albo nie było tam
należytych warunków do ochrony mienia (a to wyklucza odpowiedzialność
materialną), albo niedopełniano właściwej inwentaryzacji. Skoro
pracownicy się zgodzili na pokrycie strat, to coś w tym musiało być.

Zresztą szef wyjątkom był w tym wypadku moim zdaniem głupi. Bo tak
potraktowani pracownicy mogli mu wszystko z magazynu wynieść i z kasy
wziąć sobie zaległe pensje wraz z kosztami dochodzenia roszczeń.
Następnie podziękować za pracę, przy okazji składając zawiadomienie o
przestępstwie z art. 219 kk, bo byli na czarno zatrudnieni i
podnosząc, ze zwalniają się bo im nie płacono poborów (były listy
płac? :-) i nie dano umów o pracę. W ten sposób, nie dość, ze byłby w
plecy finansowo, został ukarany przez sąd za zatrudnienie "na czarno",
musiał im zapłacić pensje do tyłu i ubezpieczenie, to wybili by mu
argument z ręki z dochodzeniem sądownym roszczeń. Z łatwością w
sytuacji braku formalnych protokołów remanentów odparli by każdy
zarzut podnosząc, że to jego zemsta za ujawnienie nielegalnego
zatrudnienia.