czerwiec roku pamiętnego 2009, prawdopodobnie 02. Wielka mądrość na
czytelników pl.soc.prawo,pl.hum.polszczyzna spłynęła, gdy tako rzekł(a)
e...@g...com:

> Moim zdaniem to zle o nas
> swiadczy, ze moralnosc / sprawiedliwosc w prawie praktycznie mamy za
> nic, bo nie stawiamy jej nie tylko ponad, ale nawet na rowni z prawem
> pozytywnym.

Akurat to że nie stawiają (3 os.l.mn., bo ja tam z prawnikami i
prawodawcami żadnej więzi nie czuję żeby się wypowiadać w 1 os.l.mn.)
ponad, świadczy dobrze -- biorąc pod uwagę że moralności ani
sprawiedliwości w gruncie rzeczy nie ma. To wymysły ludzkich umysłów, i
traktowanie ich jako czegoś ponadludzkiego do niczego dobrego nie
doprowadzi. Ponieważ niechybnie poskutkuje stanem, w którym
obowiązujące moralność i sprawiedliwość nie będą podlegały żadnej
dyskusji ani nie będą tolerowały żadnej odmienności. A ponieważ --
niestety -- moralności uniwersalnej nie ma, nie wolno postulować aby
jakaś jedna moralność, sprawdzająca się w danym kontekście kulturowym
(to implikuje konteksty geograficzny i historyczny), obowiązywała także
w innych kontekstach. Bo że coś sprawdza się w jednym miejscu, wcale
nie znaczy że będzie równie dobrze sprawdzać się w innym; de facto może
nawet szkodzić.

Ale jeśli prawo (masz na myśli chyba prawo pisane? Bo że coś jest
spisane i formalnie oraz deklaratywnie obowiązujące, wcale jeszcze nie
świadczy o tym że faktycznie obowiązuje) jest nieprzystające
do kultury w której obowiązuje, to faktycznie jest to wobec niego
poważny zarzut.
--
Niżej podpisany, zamieszkały w http://minio.xt.pl ,
Mirosław Zalewski