On 11 Gru, 20:48, Roman Rumpel <r...@p...onet.pl> wrote:
> Piotr pisze:
> \
> Nie wnikając chwilowo w szwedzko-polskie zawiłości, zwróciłem uwagę na:
>
> W piśmie zawarte jest też krótkie
>
> > zeznanie żony w którym zawarła kłamstwo odnośnie jakoby wcześniejszej
> > naszej separacji.
>
> Czy zona miała na myśli separację w rozumieniu poslkiego prawa, czy
> separacje faktyczną, bo dalej piszesz:
> (...)
>
>
>
> > W Szwecji żona przebywa od prawie dwóch lat, ma tzw. stały pobyt i
> > legalną pracę.
>
Chodzi mi tutaj o to, że żona w pozwie do szwedzkiego sądu napisała,
że jeszcze przed jej wyjazdem do Szwecji tylko formalnie byliśmy
razem, bo każde z nas miało swój pokój w mieszkaniu i własne życie
prywatne, co jest nieprawdą. Dlaczego chcę orzeczenia o winie żony za
rozpad związku? Dlatego, że istotnie jest ona niemu winna. W imię
zasad zatem. Na tyle w imię zasad, że głupawe uśmieszki, pani Lesławo
są tu nie na miejscu. Powtarzam pytania, a soby nie potrafiące mi
pomóc proszę o nie zabieranie głosu.

Czy jestem zobowiązany odpowiedzieć na pytanie tamtejszego sądu w
sytuacji, gdy w toku jest sprawa przed sądem w Polsce?
Czy muszę uznać ewentualny wyrok szwedzkiego sądu i czy będzie on dla
mnie wiążący?