Użytkownik "Johnson" <j...@n...pl> napisał w wiadomości
news:dcjg44$bp6$2@atlantis.news.tpi.pl...
> pissmejker napisał(a):
>> Wyobraźmy sobie taką oto sytuację:
>
>
> Widzę że my tu za ciebie jakieś kazusy rozwiązujemy (tak jak z tym
> najmem), lepiej weź się sam do roboty.
>
>>
>> Kobieta (panna) zaszła w ciążę i urodziła dziecko. Ojcem dziecka jest Pan
>> A. Po pewnym czasie (krótko po urodzeniu) owa pani poznaje innego pana B
>> i postanawia, że z nim spędzi resztę życia.
>>
>> Czy wystarczy (dla uznania ojcostwa) , że ów pan B oświadczy, przed
>> odpowiednim urzędem, że to on jest ojcem jej dziecka (a ona to
>> potwierdzi)?
>>
>
> Wystarczy o ile dziecko nie ma juz ustalonego ojca w inny sposób.
>
>
>
> --
> @ Johnson

Żadne kazusy tylko zastanawiam się nad tym :-)

Moje przemyślenia spowodowane były informacjąz TV o adopcjach - że tyle
trwają i krótko mówiąc jest to droga przez mękę.

Więc pomyślałem, że:
Kobieta będąca panną (bo zwykle to one decydują się na to) postanawia oddać
swoje nienarodzone dziecko.
Zgłasza się do niej mężczyzna, będący w zupełnie innym związku i ustala z
nią szczególy.
Po narodzinach dziecka ojciec oświadcza że jest ojcem tego dziecka a matka
to poświadcza.
Urzędowo oj staje się ojcem a ona matką :-)
Zabiera dziecko i wychowuje w swoim związku.
Po jakimś czasie matka zrzeka się opieki nad dzieckiem

I efekt taki sam jakadopcja tylko nie trzeba nic zmieniać w papierach, bo
zgodnie z prawem dziecko wychowywane jest przez swojego ojca.

A może w moim rozumowaniu jest błąd?

>
> --- za treść postu nie odpowiadam
> "Większość naszych błędów jest bardziej wybaczalna niż środki,
> którymi staramy się je ukryć."