Użytkownik "Arek" <a...@e...net> napisał w wiadomości
news:c3568t$a5t$1@news.onet.pl...
[ciach]
>
> Tak samo jest tutaj. M$ może sobie pisać nawet, że trzeba trzy razy
> zdrowaśkę odmówić i splunąć przez ramię lub inne durnoty.
> Na szczęście ważniejsza, nadrzędna, jest USTAWA.
>

Nie zawsze i nie kazda. Nadrzędna nad umową stron jest zasadniczo ustawa,
która ustanawia ograniczenia swobody umów - zakazy lub nakazy, których
obchodzenie jest niedozwolone z uwagi na treść art 5 k.c. W skrajnych
przypadkach może stanowić, że odmienne postanowienia umowne są nieważne.

Microsoft ma zatem pełne prawo zawierać z klientami umowy o prawo do
użytkowania programu pod okreslonymi warunkami. Dlatego, że polskie prawo
nie zabrania zawierania takowych. Może je przy tym nazywać licencją,
zwezwoleniem, wypiską czy tez wogomodyzoryzacją. Bo to z jaką umową mamy do
czynienia nie wynika z tego jak jest ona nazwana, ale z treści jej
postanowień. Jeżeli jej postanowienia "umowy licencyjnej Microsoft" nie
odpowiadają tym przewidzianym ustawą dla umowy licencyjnej to oznacza to
tylko tyle, że nie jest to umowa licencyjna W ROZUMIENIU USTAWY. Nie oznacza
to natomiast w żadnym stopniu, że umowa o takiej treści jest nieważna,
niedopuszczalna itp. Jest to po prostu umowa nienazwana, nie przewidziana
kodeksem ani ustawami szczególnymi, o okreslonych postanowieniach na które
można się zgodzić lub nie.

Przykładowo:
zawieram umowę sprzedaży samochodu, piszę na górze "umowa sprzedaży"
natomiast w jej treści wpisuję, że ten samochód za 5 lat do mnie wraca. Mój
kontrahent to podpisuje. Czy to oznacza, że nie mogę za 5 lat żądać zwrotu
kiedy ustawa regulująca warunki umowy sprzedaży mówi, że nie?

Otóż mogę, bo to, co podpisał muj kontrahent to nie była umowa sprzedaży
tylko umowa najmu. I nie ma znaczenia jak ją nazwałem.

Tak samo Microsoft może ustalać zasady i warunki na jakich udostepnia swój
produkt kontrahentom - i nie ma znaczenia jak nazwie umowę. BO LICZY SIĘ JEJ
TREŚĆ.

--
Falkenstein
Oderint dum metuant