On 07/02/12 12:04, Nostradamus wrote:
>> Z bólem serca, ale sensu ściemniać nie ma i aż dziwię sie, ze jeszcze ktoś
>> nie podał: art. 305§1 kpk. Zawiadomienie przyjąć trzeba. Ewentualnie można
>> wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania (po przyjęciu
>> zawiadomienia
>
> I dlatego policja tygodniami, marnując grubą kasę nie potrafi zdziałać
> tyle, co nielicencjonowany detektyw w 2 dni.

Nie zgadzam się z przesłaniem Twojego posta (patrz niżej). Natomiast
sprawa, którą opisuje miała miejsce właśnie na komendzie w Sosnowcu (tu
gdzie rzekome porwanie).

> Papiery ważniejsze od sprawy i człowieka. Oto obraz naszej policji.

Gwoli ścisłości to we wspomnianej przeze mnie sytuacji policja miała w
przysłowiowej dupie zarówno sprawę, człowieka, dokumenty jak i przepisy
zobowiązujące do ich wystawienia.

Policjantka przyszła do pokoju bez notatnika i długopisu, z góry się
nastawiając na spławienie, przepraszam - pouczenie mnie (nie udało się
to wcześniej oficerowi dyżurnemu).

Oficer dyżurny komendy *wojewódzkiej*, do którego zadzwoniłem zaraz po
wyjściu z komisariatu z pytaniem czy mam jakiekolwiek prawo domagać się
pisemnej odmowy przyjęcia zawiadomienia potwierdził, że nie mam
*żadnych* praw, i że policjantka zachowała się całkowicie prawidłowo.

Przykre jest to, że policjantka mówiła, że pracuje już tam 18 lat, i że
tak się właśnie załatwia sprawy. Po drżeniu jej rąk i trudności w
zrozumieniu moich asertywnych próśb zrozumiałem, że w ciągu tych 18 lat
byłem chyba pierwszą osobą, która chciała by respektowano jej ustawowe
prawa.

Szkoda, że wcześniej tylko *domyślałem się* przepisów i zostałem
wprowadzony w błąd co do ich nieistnienia. Gdyby nie to - na pewno
zostałbym tam trochę dłużej.

Pozdrawiam,
Wojciech Malinowski