> Od kilku miesięcy moja 13-letnia córka wraca do domu z płaczem mówiąc że
> grupa uczniów prześladuje ją wyśmiewa itp. Córka uczy się dobrze ale będąc
> bezsilna chce zmienić szkołę.Jedna z koleżanek z jej klasy "wylądowała"
> już
> u psychologa ze skrajnym wyczerpaniem psychicznym z tego samego powodu za
> sprawą tej samej grupy.
>
> Czy istnieje w prawie polskim przepis czy paragraf który chronił by dzieci
> przed takim działaniem innych i na który można się powołać w obronie
> mojej
> córki ?!!!

W dziecinstwie przezylem to samo, wiec chyba dobrze Ci doradze. Nie pakuj
sie w walke z wiatrakami, pozwol coreczce zmienic klase, w ostatecznosci
szkole. Na ogol zmiana klasy wystarczy. Poza tym nie boj sie zaprowadzic ja
do psychoterapeuty dzieciecego, ktory wytlumaczy jej, dlaczego tak sie
dzieje (jezeli sam nie czujesz sie na silach) i dlaczego nie powinna sama
czuc sie winna tej sytuacji. Teraz ona pewnie szuka winy w samej sobie.

Z wrazliwymi dziecmi, a taka z Twojego opisu wydaje mi sie Twoja corka, nie
ma co eksperymentowac (w stylu: "porozmawiam z tymi dzieciakami i im
wytlumacze", "potrzasne cialem pedagogicznym" - to mogloby spowodowac np.,
ze odczulaby jeszcze gorsze skutki alienacji). Z jednej strony chron, z
drugiej strony nie nakladaj klosza - czyli daj jej jakis tam ograniczony
wybor i rozmawiaj, rozmawiaj, rozmawiaj. Dzieci sa wbrew pozorom calkiem
rozsadne i latwo daja sie uczyc, jak podchodzic do problemow w sposob, ktory
je rozwiazuje ;-) Zreszta - skoro sama cos takiego jak przeniesienie
zaproponowala, to znaczy ze juz jakos ten problem rozwiazuje. Niech tylko
nie zapomni powiedziec calej klasie np. na godzinie wychowawczej, dlaczego
sie przenosi. Inaczej moze miec taki syndrom "nierozwiazanego problemu",
ktory moze meczyc ja jeszcze dlugo.

W moim przypadku przeniesienie do innej klasy dalo blyskawiczny efekt...
Smiem twierdzic, ze dzieki temu ruchowi w 4-tej klasie szkoly podstawowej
dzis prowadze normalne zycie. Gdybym tam zostal - moglbym zle skonczyc...

Pozdrawiam,

Tiger