W dniu 8.06.2025 o 10:25, Robert Tomasik pisze:
> W dniu 08.06.2025 o 09:05, Jacek pisze:
>>> Pomysł utworzenia państwa żydowskiego pośrodku terenów palestyńskich
>>> był poroniony od początku
>> Poroniony w jakim sensie? Czy masz na myśli niewydolność gospodarczą
>> bo brak surowców i wody? Bo radzą sobie znakomicie. Czy niewydolność
>> polityczną? Można im pozazdrościć skuteczności. A może historyczny
>> aspekt, bo Żydzi odzyskali swoje państwo na swoich etnicznych ziemiach
>> po 2 tys. lat zaboru (tak jak Polska po 200), i od razu znaleźli się w
>> nieprzyjaznym otoczeniu byłych zaborców (tak jak Polska) którzy z
>> Izraelem już zdążyli prowadzić 3 a może i 4 wojny (tak jak
>> międzywojenna Polska z byłymi zaborcami)? A odzyskać państwo po 2 czy
>> 3 tys. lat to zbrodnia w przeciwieństwie do odzyskania go po 200?
>
> Co do "terenem etnicznym", to wątpię, by pośród "wracających" do Izraela
> pod koniec XIX wieku Żydów było wielu faktycznych potomków wypędzonych
> 2.000 lat wcześniej ludzi. Etniczni Żydzi byli kolorem skóry raczej
> bardziej do arabów podobni, niż Europejczyków. Ja nie pisze zresztą
> nigdzie o zbrodni.
>
> Po za tym mniejszym problemem było odzyskanie państwa, a większym fakt,
> że oni tam po prostu przyjechali. W wypadku Polski, może i pod zaborami
> nie było jej, ale w tych terenach mieszkali Polacy. Na początku XIX
> wieku, czyli około roku 1800, Żydzi stanowili bardzo niewielki odsetek
> ludności na obszarze dzisiejszego państwa Izrael. Teren ten, wówczas
> znany jako Palestyna, znajdował się pod panowaniem Imperium Osmańskiego.
> Liczba ludności całkowitej tego regionu wynosiła wówczas około 275-300
> tysięcy osób. Spośród nich Żydzi stanowili jedynie około 6-8 tysięcy, co
> odpowiadało mniej niż 3% ogółu mieszkańców, a według niektórych
> szacunków zaledwie około 2%.
>
> Odsetek Żydów na terenie obecnego Izraela zaczął wyraźnie rosnąć pod
> koniec XIX wieku, głównie za sprawą nowoczesnego ruchu syjonistycznego i
> nasilającej się emigracji żydowskiej do Palestyny. Proces ten rozpoczął
> się w latach 80. XIX wieku, kiedy to miała miejsce tzw. pierwsza alija --
> fala migracji Żydów z Europy Wschodniej, zwłaszcza z terenów Imperium
> Rosyjskiego. Bezpośrednim impulsem do tego ruchu były pogromy,
> antysemityzm oraz ograniczenia prawne i społeczne, z jakimi spotykali
> się Żydzi w Rosji i innych krajach Europy Środkowo-Wschodniej.
> Jednocześnie pojawiła się nowa ideologia - syjonizm, zapoczątkowana
> przez myślicieli takich jak Leon Pinsker i Theodor Herzl, która
> postulowała powrót Żydów do ich historycznej ojczyzny i stworzenie tam
> własnego państwa.
>
> Kolejne fale aliji w XX wieku (szczególnie po I wojnie światowej)
> jeszcze bardziej zwiększyły liczbę ludności żydowskiej w regionie. W
> okresie mandatu brytyjskiego nad Palestyną (1917-1948) imigracja Żydów
> była wspierana przez ruch syjonistyczny i różne organizacje żydowskie,
> choć równocześnie napotykała na opór ze strony arabskiej ludności oraz
> ograniczenia wprowadzone przez władze brytyjskie. Szczególny wzrost
> liczby Żydów nastąpił w latach 30. XX wieku, kiedy to do Palestyny
> zaczęli masowo przybywać uchodźcy z hitlerowskich Niemiec oraz innych
> krajów europejskich ogarniętych rosnącym antysemityzmem.
>
> W rezultacie, odsetek ludności żydowskiej na tych terenach
> systematycznie rósł -- z kilku procent na początku XIX wieku do około 30%
> w latach 30. XX wieku, a tuż przed proklamacją niepodległości Izraela w
> 1948 roku Żydzi stanowili już blisko 33% ogólnej populacji Palestyny.
> Proces ten był wynikiem zarówno politycznych i ideologicznych dążeń
> ruchu syjonistycznego, jak i dramatycznych okoliczności historycznych,
> które zmuszały Żydów do szukania schronienia poza Europą.
>
> Więc nie porównuj tego do rozbiorów. Na początku XX wieku, a zwłaszcza
> po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę
> niepodległości w 1918 roku, struktura narodowościowa na terenie
> odrodzonego państwa polskiego była bardzo zróżnicowana, ale jednak
> Polacy stanowili większość. Według spisu ludności z 1921 roku, Polacy
> stanowili około 69-70% ogółu mieszkańców II Rzeczypospolitej. Pozostałą
> część populacji stanowiły liczne mniejszości narodowe, przede wszystkim
> Ukraińcy (około 14%), Żydzi (około 8%), Białorusini (około 4%), Niemcy
> (około 3%) oraz mniejsze grupy Litwinów, Czechów, Rosjan i Karaimów.
>
> Zróżnicowanie etniczne było w dużej mierze wynikiem wielowiekowej
> historii oraz wielokulturowego dziedzictwa dawnej Rzeczypospolitej
> Obojga Narodów. Duże skupiska ludności niepolskiej znajdowały się na
> wschodnich kresach, w Galicji Wschodniej, Wołyniu i Polesiu, a także na
> Śląsku, Pomorzu i w Wielkopolsce. Choć język polski i kultura polska
> dominowały w administracji i systemie edukacji, państwo polskie musiało
> zmagać się z wyzwaniami wynikającymi z obecności silnych tożsamości
> narodowych wśród mniejszości. Zauważ, że odsetek Żydów w Polsce był
> większy, niż na terenie Izraela - jeśli wziąć pod uwagę okres sprzed
> pierwszej aliji.
No i OK, tak mniej więcej było. Pominąłeś jednak dobre 2000 lat historii
Palestyny kiedy to odsetek Żydów w Palestynie był znacznie wyższy a
nawet dominujący oraz pominąłeś okoliczności i przyczyny dla których
odsetek Żydów w Palestynie spadał od czasów podboju Palestyny przez
muzułmańskich Arabów oraz czasy islamskiego Imperium Ottomańskiego. Dla
Żydów były to bardzo ciężkie czasy, byli drugą kategorią obywateli i nie
ma co się dziwić że wyemigrowali. Wszyscy pozostali zaborcy, począwszy
od Asyryjczyków a skończywszy na Rzymianach byli znacznie bardziej
tolerancyjni. IMO to wyludnienie w ostatnich islamskich stuleciach
raczej dla ciebie powinno być wskazówką że gnębiony naród tym bardziej
zasługuje na naprawę krzywd.

--
Jacek Maciejewski
<I hate haters>