On 2024-09-27, J.F <j...@p...onet.pl> wrote:
> On Fri, 27 Sep 2024 17:21:38 +0200, Robert Tomasik wrote:
>> W dniu 27.09.2024 o 06:26, Shrek pisze:
>>>> Proces karny, to nie religia, by się na wierze opierać.
>>> Poniekąd jest. Sąd daje komuś wiarę (na przykład prokuratorowi) a komuś
>>> nie.
>>
>> Miejmy nadzieję, ze takie sądy nie istnieją.
>
> Co za durne nadzieje.
>
> Przecież bardzo często się to na wierze opiera.
> W to, że "funkcjonariusz na słuzbie nie kłamie", w to, ze "skoro
> prokurator oskarża, to widać ma dowody", albo w ekspertyzy biegłych,
> czy w nos psa policyjnego.
> Aczkolwiek bywa, ze uwierzy w wyjasnienia oskarżonego.
>
> Na szczęście kamer przybywa, i nie zawsze trzeba się na wierze
> opierać.

Przecież to jest figura retoryczna, której znaczenie formalne sprowadza
się do czegoś w stylu: "okoliczności i dowody na to wskazywały, dlatego
uznano to za prawdę...". Jak ktoś kłamie, zmienia zeznania, nie daje nic
na poparcie swoich twierdzeń, a jego wersja jest niespójna, to sąd nie da
wiary. Jak dla odmiany jego wersja trzyma się kupy, a okoliczności też
wskazują, że mówi prawdę, to sąd, prokurator, woźna w żłobku, mogą dac
mu wiarę.

--
Marcin